Posts tagged “Noel Gallagher

Sziget 2016 – Dag 6: we ontdekken Fatoni en gaan heerlijk op SIA!

Sziget2016
Iedere augustus verandert de Hongaarse hoofdstad Boedapest in een hemel voor festivalliefhebbers. Een gehele week staat een eiland in het midden van de Donau in het teken van het Sziget Festival, alwaar dit jaar zo’n 415.000 bezoekers acts als The Chemical Brothers, Rihanna, SIA, Manu Chao en Muse zullen zien. En als deze diverse grote acts je nog niet weten te overtuigen, doen de rare, verrassende, swingende of rockende artiesten op een van de 50+ podia dat wel! Wij zijn er dit jaar weer bij om verslag te doen; zo live als mogelijk via onze twitter-account en hier op de website als blog per festivaldag.

We beginnen vandaag met de Britten van Kaiser Chiefs op het mainstage. Een act die we al vaak hebben gezien en die ook vandaag niet teleurstelt. Haast iedereen kan Everyday I Love You Less and Less, Everything Is Avarage Nowadays, Never Miss A Beat, Ruby, I Predict A Riot en Oh My God wel meezingen en ook de cover van The Who‘s Pinball Wizard kan op gejuich rekenen.

Als we hierna even de confetti party hebben gekeken, doen we een rondje, waar we uitkomen bij de Europe Stage, alwaar Fatoni op het programma staat. We kennen hem niet, maar worden meteen enthousiast van zijn Duitse raps op trappy beats. Tijdens z’n show doet de rapper een lange freestyle met materialen die het publiek hem aanreikt, een cypher in het midden van het publiek, pakt hij zijn gitaar er nog even bij en eert hij zijn held van The Streets, Mike Skinner. Wederom een erg toffe ontdekking.

Ook Noel Gallagher zet met zijn High Flying Birds een ijzersterke show neer op het hoofdpodium, waarbij uiteraard veel Oasis nummers voorbij komen; 10 van z’n 20 tracks, waaronder natuurlijk megahits Wonderwall en Don’t Look Back In Anger. Hierna wordt het erg druk voor het podium, omdat iedereen een goeie plek wil bemachtigen voor SIA, de headliner vandaag. Een goeie plek bij die show is zeker aan te raden; de rode draad door de show is namelijk een ledscherm, waarvoor dansers met sterke choreografieën de muziek versterken en waarbij SIA de gehele show op dezelfde plek staat te zingen. Hoewel het hierdoor voor sommige leken de nodige interactie en bombastische show-elementen kan missen, is het kwalitatief gezien misschien wel de beste headline-show van deze Sziget editie. Haar stem is ongelooflijk zuiver en de show is zo doordacht en intrigerend dat het dikke uur om lijkt te vliegen. Na Titanium en Chandelier is het even wakker schrikken als de show al tot een eind is gekomen.

Morgen alweer de laatste festivaldag, met oa Parkway Drive, Hackney Colliery Band, The Lumineers en de end-show van Hardwell.


Rock Werchter Dag 4: Eenzaam hoogtepunt en funky afsluiting!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de vierde en tevens laatste dag van Rock Werchter, zondag 1 juli..

Dag 4, de allerlaatste dag van de 2012 editie van -een nu al fantastische- Rock Werchter. De temperaturen gaan weer omhoog en de zon laat zich weer veel zien, waar de bijbehorende ontblote lichamen veelal ook als aangenaam worden bestempeld. Naast de geweldige sfeer, het fijne eten, koude pintjes en een goeie organisatie zou je bijna vergeten dat er ook nog veel lekkere muziek gemaakt wordt.

Zo beginnen we vandaag met The Hickey Underworld op het hoofdpodium, Other Lives in de Marquee en Isbells in The Barn en worden deze door respectievelijk The Vaccines, Kitty/Daisy & Lewis en Anna Calvi opgevolgd. Absoluut geen slechte optredens, maar zeker ook niet de belangrijkste shows van het festival.  Interessanter wordt het als Dropkick Murphys vervolgens de weide voorziet van nummers die menig supporters ook uit het voetbalstadion zal kennen. Maar ook de simpele punkrock en een misplaatste cover van AC/DC‘s T.N.T. kunnen nog niet overtuigen.

Na de Zuid-Afrikaanse freakshow van Die Antwoord en de passage van Noel Gallagher’s High Flying Birds lijkt het dan alsnog raak; in The Barn wordt het warm, zelfs heet, als Ed Sheeran als enige niet-dj act in zijn uppie een waanzinnige set neerzet. De roodharige, 21-jarige Brit is de ideale schoonzoon. Slechts bewapend met een gitaar, loopstation, samplemachine en prachtige stem betovert hij niet alleen met hits Lego House en A-Team, maar ook met zijn reggae en hiphop-achtige covers van bijvoorbeeld een 50 Cent of inspiratiebron Nina Simone. Het absolute hoogtepunt van de laatste dag, maar -naar onze mening- stiekem ook van het gehele festival.

De jonge Amerikaanse hiphopper en vriend van de eerder verschenen Wiz Khalifa, Mac Miller genaamd, zet als tieneridool een set neer die waarschijnlijk alleen door de fans als goed bestempeld zal worden. Een vaartloze en veelal bij elkaar geschraapte show waarbij het geluid ook niet bevorderend werkte. Dit was wel beter bij Florence + The Machine op het hoofdpodium en de romantische man James Morrison in The Barn.

Het einde komt dan toch echt in zicht als Snow Patrol genoeg hits op het publiek afvuurt en een halve afvaardiging van PendulumKnife Party genaamd, hetzelfde doet met snoeiharde dubstep en drum ‘n bass-beats. Steve Aoki maakt het feestje in de Marquee compleet, Milow doet dat voor het thuispubliek in The Barn en de eer op het grote podium is dit jaar aan Red Hot Chili Peppers. Woord voor woord kunnen de liederen worden meegezongen, Chad Smith is een beest achter het drumstel, Flea speelt en slapt op zijn bas alsof z’n leven er vanaf hangt en Kiedis bewijst niet zozeer de beste zanger maar zeker een meer dan prima showman te zijn. Er worden sporadisch zelfs nog wat funky jamms uitgeperst, waar vooral de ritmesectie bewijst nog niet aan stoppen toe te zijn. Enige minpuntje is het ontbreken van Frusciante; vervanger Klinghoffer kan zeker gitaarspelen, maar geeft qua riffjes, solo’s en backing vocals toch een gevoel dat niet naar de Peppers neigt.

Rock Werchter kende de jaarlijkse hitte, maar ook regen. Hoogtepunten en tegenvallers. Rebelse Rock tot Intieme Indie en Duistere Dubstep. Grote namen en nieuwe talenten. Belgisch voedsel en koude pintjes. Een uitverkocht huis en drukke camping. Gemoedelijke bezoekers en goeie organisatie. Kortom; veel, maar dan ook echt weer veel gezelligheid op het ideale festivalweekend. See You Next Year! #RW13

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 2, met onder andere Jack White, Pearl Jam en Deadmau5 kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 3, met onder andere Editors, Incubus en Chase & Status kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 3: Een zegetocht het hart in!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de derde dag van Rock Werchter, zaterdag 30 juni..

Dag nummer 3 begint wat later en geeft dus de gelegenheid om uit te kunnen slapen, voor zover een festivalcamping daar de gelegenheid toe geeft. Bij aankomst op het festivalterrein speelt Belgische hiphopformatie ‘T Hof Van Commerce met zelfverzonnen woorden en doet het ons het meeste denken aan de zuidelijke variant van De Jeugd Van Tegenwoordig. Hoe divers het festival is, wordt wederom bewezen door de vlotte overgang naar de catchy rock van Black Box Revelation en de aanstekelijke hardrock van het Australische Wolfmother.

Na een herkenbare set van de oude mannen van Simple Minds in The Barn staat de britpop van Kasabian op het hoofdpodium, waar het nummer Fire de temperatuur letterlijk weer op laat laaien. Ideaal ook voor Mumford & Sons, welke ondanks de hits wat minder over lijken te komen op het publiek. Het weer luistert daarna naar de gebeden en laat het iets grauwer en donkerder worden, waardoor de langzame, op The Cure lijkende muziek van The xx beter uit de verf komt dan verwacht.

Het moment van de waarheid van Rock Werchter 2012 lijkt dan aangekomen. De boeking van Editors werd -na een fantastische show in 2008- onder luid gejuich ontvangen. Hoewel de band nergens een dergelijke populariteit kent als in België, bracht de plaats als headliner van de zaterdag bij sommige mensen echter enige twijfel. Al snel blijkt dit zeer onterecht, want de betoverende stem van Tom Smith onder de donkere hemel blijkt wederom een gouden combinatie. Een stevige set wordt geëindigd met het nodige geknal en vuurwerk en tijdens No Sound But The Wind spreekt de frontman de magische en memorabele woorden ‘This is now your song!’ Een zegetocht, rechtstreeks het hart in!

Tegelijkertijd sluit Incubus The Barn af met een set vol oude knallers, blaast Paul Kaklbrenner de Marquee met techno tot een einde en zorgt Chase & Status op het hoofdpodium voor een energieke afsluiting met live dubstep, grime, hiphop en garage. Voordat er weer de tent in wordt gedoken, drinken we -onder het genot van de gemoedelijke Belgische sfeer- nog een ‘pintje’ en maken we ons klaar voor de laatste dag; Red Hot Chili Peppers, Knife Party en Snow Patrol staan voor ons klaar.

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 2, met onder andere Jack White, Pearl Jam en Deadmau5 kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 2: Rocken met een dance-twist!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de tweede dag van Rock Werchter, vrijdag 29 juni..

Na een kort nachtje staat er een nieuwe dag op het programma. De regen tikt met vlagen op de tent en de temperatuur is wat aangenamer dan gisteren. Maar goed ook, want na de opening met punkers X wordt het alsnog warm op het podium met een 3e Rock Werchter show van Mastodon. Een beetje vreemd is de overgang van het metal-gezelschap naar de hiphoppers van Wiz Khalifa. Desalniettemin wordt het feest dankzij nummers als Black And Yellow en No Sleep.

Als gezette frontvrouw Beth Ditto en consorten het podium betreden vliegen bekende nummers om de oren. Zowel eigen krakers als covers van bijvoorbeeld Pearl Jam -die later nog op moet treden- komen voorbij. Hierna staat er een legende op het podium; Jack White geeft een greatest hits set weg van solo-werk, nummers van The Raconteurs, tracks van The Dead Weather, de samenwerking met Danger Mouse, een cover van Dick Dale en natuurlijk bekendste werk van The White Stripes. Met een van de meest gecoverde nummers ooit, Seven Nation Army, komt ook dit sterke optreden tot zijn einde.

Voor de Belgen zal een van de fijnste optredens van de dag van dEUS komen. Wij verheugen ons meer op het optreden van Pearl Jam hierna op het Mainstage. Het optreden van Eddie Vedder en zijn wederom ijzersterke band klinkt al snel beter (kon dat nog? Ja dat kan dus nog!) dan 2 jaar eerder in België, aangezien de frontman bij rode wijn fles #1 al ontzettend goed bij stem is. Hij springt op het podium heen en weer, balanceert op de versterkers en rent van de linker kant van het publiek naar de rechterkant; de speelse, eigenwijze en fabuleuze Eddie heeft zijn ouderwetse mood zichtbaar te pakken en geniet net zo hard als het publiek voor hem. Na een cover van Public Image Ltd., eigen nummer Alive, Neil Young‘s Rockin’ In The Free World en afsluiter Yellow Ledbetter is ook het toegift geëindigd en de zegetocht voor vandaag geslaagd.

Alsof dit nog niet genoeg was voor vandaag worden er kubussen op het podium gehangen en neergezet en draait Deadmau5 er nog bijna 2 uur achteraan. De electro, house, minimal, techno, dance en vooral goed ontvangen dubstep wordt ondersteund door een visueel spektakel als beelden van ruimteschepen, aliens en videogames en ‘rockt’ zo dag 2 tot een geslaagd einde.

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 1: Zweten dankzij elektronische feestjes!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de eerste dag van Rock Werchter, donderdag 28 juni..

Na het parkeren van de auto en het opzetten van het tentje is de zon volledig doorgebroken. Het is dan ook geen overbodige luxe om al wachtend voor de grote entree -want een uitverkocht festival betekent tienduizenden polsbandjes om doen- een fles water bij te hebben. Het is hierdoor ook dat we de sets van Kraantje Pappie en All-American Rejects moeten missen en binnenvallen bij de niet speciale show van Within Temptation. Vervolgens vindt meteen het hoogtepunt van de eerste dag plaats: de DJ Amon Tobin laat met dikke breakbeats en filmische dubstep de Marquee trillen. Om het ook voor het oog aantrekkelijk te maken is de dj-booth omringd door vele kubussen, welke met videoprojecties en spacey 3D-beelden worden gevuld.

Terwijl Rise Against een prima set neerzet op het hoofdpodium, moeten de hiphop-fans van Cypress Hill ietsje langer wachten. Als de formatie wat later dan gepland het podium betreed blijkt ook het geluid nog eens tegen tegen te vallen, waar zelfs nummers Light It Up en Insane In The Brain niet veel meer aan kunnen verbeteren. Garbage speelt vervolgens in The Barn een reünie-set, Blink-182 weet ondanks de herkenbare nummers niet tot een hoogtepunt te komen en Netsky  is met een liveband en special guest Selah Sue -Welke vervolgens meteen door moet om in The Barn te spelen- de ware publiekstrekker in eigen land.

Het volgende hoogtepunt kom van de Britten van Elbow. Voor de 3e keer op het festival aanwezig lijkt het ieder jaar beter te worden en betoveren nummers Open Arms en het fluitje in Lippy Kids wederom de weide voor het hoofdpodium. Dit verbaast ook frontman Guy Garvey blijkbaar zo, waardoor tot tweemaal toe de tekst wordt vergeten. Klein smetje op een magnifiek optreden. Gedurende de headline-show van The Cure lijkt het wat minder druk te zijn. De band is een voorbeeld van ‘hate it or love it’ en het oogt hierdoor minder druk. Andere verklaring hiervoor kan het dance-geweld van Skream ft Sgt Pokes of de poppy indie van The Kooks zijn.

Er is maar een manier om een warme dag als vandaag op de juiste manier af te sluiten en dat is dansen en zweten op de elektronische feestjes op het hoofdpodium en in de Marquee. Op het grote podium staat Justice, maar de grote en ontzettend populaire dubstep-dj Skrillex weet met lazers, vuurkanonnen en heel veel beukende beats definitief de openingsdag knallend af te sluiten. Terug naar de tent, want morgen is er weer een dag met Jack White, Pearl Jam en Deadmau5!