Posts tagged “Donderdag

Eminem, Neil Young, The XX en meer naar Pukkelpop!

Vorige week werd aangekondigd dat vandaag om 11:00 de eerste namen voor Pukkelpop 2013 bekendgemaakt zouden worden. Dit was wel meer dan ‘zomaar wat namen’; de organisatie kwam met een waslijst waar je U tegen zegt. De kopstukken tot nu toe zijn Eminem (op donderdag), Neil Young & Crazy Horse (op vrijdag) en The XX (op zaterdag).

Het Belgische festival vindt komend jaar op 15, 16 en 17 augustus plaats. Dit is een week na Sziget en deels overlappend met Lowlands, waardoor deze namen ook als gerucht voor deze feestjes genoteerd mogen worden. De kaartverkoop start woensdag 27 maart om 14:00. Meer informatie is te vinden op de website van Pukkelpop. Het gehele affiche, inclusief dagindeling, ziet er tot nu toe als volgt uit:


Sziget: De Top 10!

Van 6 tot 13 augustus waren wij te gast in het mooie Boedapest, waar wij een week lang op een eiland in de Donau hebben vertoefd. Hier vond voor de 20e keer het Sziget festival plaats. Naast komedia, dans, theater, lekker eten, zon en ontzettend veel culturen is er ook enorm veel muziek te vinden: met 50 podia is er voor ieder wel wat wils te vinden, zo spreidde de line-up dit jaar van de hiphop van Snoop Dogg tot de nu-metal van Korn en het alternatieve geluid van The Stone Roses tot aan dubstepkneiters van Flux Pavilion. Dit verspreid over het gehele grote eiland, waarop de tentjes kris-kras door elkaar geplaatst staan (dus ook gewoon naast de podia!). 7 Dagen lang hebben wij onze ogen uitgekeken en fantastisch genoten van alle indrukken. Van het muzikale deel hebben wij dagelijks een recensie bijgehouden, deze kan je hier overzichtelijk terugvinden.

Hiernaast hebben wij ook een absolute top 10 gemaakt van de meest overtuigende, toffe, strakke en coolste acts. Let op: dit is onze persoonlijke mening, waar wij het meest van hebben genoten. De lijst ziet er als volgt uit:

10. Boef en de Gelogeerde Aap

Maarliefst 4x op de planken met Sziget gerelateerde shows; in de partytrein, op de pre-partyboot A38, op het Holland Meets Hungary podium en tijdens de Jam de la Creme. Vooral het eigen optreden op het HMH podium  ging helemaal los en wist een uur lang voor een flinke pit voor het podium te zorgen.

9. Gyo Kretz

Op het Blues podium zijn de hele week verborgen pareltjes te ontdekken. Dit is natuurlijk extra leuk als ze ook nog eens uit Nederland komen. Gyo Kretz en zijn band maken een poppy blues-variant, welke de vergelijking met John Mayer naar boven weet te halen. Bass, drum, hammond en de gitaarspelende en zingende frontman spelen een ruim uur -eigen werk én een cover van Selah Sue- en jammen daarna nog wat fijne rondjes ter afsluiting. Een band om in de gaten te houden!

8. Snoop Dogg

Tja, qua introductie heeft Snoop Dogg geen woorden meer nodig. Onder luid gejuich en met achter het podium een reggae-achtige backdrop komt de rapper, inclusief grote en blinkende microfoon, het podium op. Naast de greatest hits komen er ook covers van bijvoorbeeld House of Pain en Akon voorbij en wordt ook het nieuwe reggae-nummertje nog ter promotie gespeeld. Een simpele show met de rapper, back-up mc’s en danseressen is genoeg om de plek als headliner waar te maken.

7. Dope D.O.D.

In een volle A38 tent is de spanning vrij hoog voor de hiphoppers van Dope D.O.D.. Het is echter een tegenvaller als blijkt dat de gehele linkerkant van de boxen uit is gevallen. Wij verdenken overigens de voorgaande act, Ministry, waar het geluid ver boven de normering kwam, maar dat terzijde. Als het geluid eenmaal weer werkt knallen de harde, door dubstep geïnspireerde beats en de rauwe Amerikaanse hiphop er vol doorheen, waarmee het bouncende en springende publiek alsnog krijgt waarvoor zij gekomen is.

6. Korn

Als een van de grondleggers en pioniers van de nu-metal staat Korn terecht als afsluiter van het hoofdpodium geprogrammeerd. Wie het laatste album heeft beluisterd ziet echter de nieuwe richting van de band; ze zijn op de dubstep-hype ingesprongen. Als de set is geopend met wat ouder werk verklaart frontman Jonathan Davis dat deze nummers voor de oude fans waren. Vervolgens knalt er een blok met dansbare nieuwe tracks tegenaan. Deze worden meer dan prima ontvangen, maar als er door greatest hits Falling Away From Me, Freak On A Leash en een epische cover van Pink Floyd‘s Another Brick In The Wall weer aan het eigen genre wordt begonnen is het helemaal feest. De show wordt afgesloten met Got The Life, een drumsolo en Blind en staat mede door de diversiteit in dit rijtje hoogtepunten.

5. Borgore

De Arena stond de gehele zaterdagavond in het teken van de dubstep. Palotai, Borgore, Flux Pavilion, Dublic en Stereo Killaz draaide achtereenvolgens, waar vooral de vieze wobbels van Israëliër Borgore ons het meeste wist te vermaken. Maar dat is slechts een eigen gevoel, aangezien het bij ieder van deze acts finaal los ging en een kolkende massa werd van voor tot achterin de tent.

4. Dirtyphonics Live

Als een DJ ‘live’ gaat optreden kan dat twee dingen betekenen. Met een daadwerkelijke liveband of ter plekke zijn set in elkaar werken. Dat laatste was bij Dirtyphonics het geval: de gasten staan in een rijtje met een eigen draaitafel en hebben ieder een eigen inbreng in de tracks. Met de veelal drum ‘n bass remixen van bekende nummers is heel de A38 tent ‘keihard naar de klote’ gegaan. En niks anders.

3. Jam de la Creme

Niet zozeer één specifiek concert, maar de gehele Jam de la Creme optredens zijn een groot hoogtepunt geweest. De beste muzikanten van Nederland improviseerde er volle bak op los, waarbij soms magische en potentiële nieuwe hits voorbij kwamen. De lijst met namen is te lang om op te noemen, maar de indrukwekkendste en opvallendste artiesten waren leden van Di-rect, Kern koppen, Jungle By Night, Roosbeef, Boef en de Gelogeerde Aap, Yuri Honings, Splendid, Dagga Dagga en Caro Emerald. Wij hopen enorm dat deze succesvolle formule volgend jaar terugkeert in Boedapest.

2. Pink Freud

Hoewel de naam anders zal doen vermoeden, heeft deze formatie niks met Pink Floyd te maken. Wat het Poolse Pink Freud wel maakt is freaky jazz, met invloeden uit de rock, hiphop, new wave en drum ‘n bass. Vooral door laatstgenoemde uitstapjes wordt het nog een dansbaar geheel ook. Naast bassist en drummer bevat de band een synthesizer en een trompet, waardoor het een niet alledaagse combinatie wordt en apart geluid krijgt. Wie een vergelijking moet maken zou de trompettist de Jimi Hendrix onder de blazer mogen noemen, aangezien deze volop experimenteert met effecten en veelvuldig het wahwah-pedaal over zijn geluid gooit. Een aangename verrassing met een, voor ons althans, onbekende band.

1. The Roots

Ons absolute hoogtepunt van Sziget 2012 komt van The Roots. Hoewel de band eigenlijk het hoofdpodium zou openen, werd dit verplaatst naar een plek in de A38 tent; een goeie keuze, want de intiemere setting zorgde voor een nog energiekere en overtuigende act. Frontman Black Thought rapt snel, veel en vooral scherp en de band erachter ondersteunt dit strak. Extra tof is het dat de tuba als vervanger van de bas wordt gebruikt en dat gitarist Kirk Douglas zich mag uitleven in diverse solo’s -waarvan onze monden open vielen- en covers van bijvoorbeeld de Guns N’ Roses klassieker Sweet Child O Mine. Mocht je de kans krijgen; niet twijfelen, gaat dat zien!

Naast deze acts hebben wij ook ontzettend kunnen genieten bij The Killers, Placebo, The Stone Roses en een hoop andere acts. Dit zijn echter onze 10 meest bijgebleven en mooiste momenten van een hele week. We hebben ook vrij veel foto’s gemaakt. Deze zijn via de @MuzikaleLive twitter en de Muzikale Vibe facebook verschenen en zijn nu in de rechterkolom op de website te vinden als instagram-plaatjes. Dit was de complete verslaggeving van Sziget Festival 2012. Wij hopen dat jullie van onze teksten hebben genoten en dat wij volgend jaar weer kunnen verblijden met een live-verslag vanuit Boedapest. Op naar het volgende weekend, op naar Lowlands..


Sziget Festival 2012: De Dagelijkse Recensies!

Van 6 tot 13 augustus waren wij te gast in het mooie Boedapest, waar wij een week lang op een eiland in de Donau hebben vertoefd. Hier vond voor de 20e keer het Sziget festival plaats. Naast komedia, dans, theater, lekker eten, zon en ontzettend veel culturen is er ook enorm veel muziek te vinden: met 50 podia is er voor ieder wel wat wils te vinden, zo spreidde de line-up dit jaar van de hiphop van Snoop Dogg tot de nu-metal van Korn en het alternatieve geluid van The Stone Roses tot aan dubstepkneiters van Flux Pavilion. Dit verspreid over het gehele grote eiland, waarop de tentjes kris-kras door elkaar geplaatst staan (dus ook gewoon naast de podia!). 7 Dagen lang hebben wij onze ogen uitgekeken en fantastisch genoten van alle indrukken. Van het muzikale deel hebben wij dagelijks een recensie bijgehouden, waarin wij de interessantste optredens van de voorgaande festivaldag hebben toegelicht. Deze kan je hieronder even overzichtelijk terugvinden:

Sziget Maandag, Dag 1: Van regen naar zonneschijn, Budapest We Have Missed You!                                    Met de vlucht, de citypass en het hotel!

Sziget Dinsdag, Dag 2: Holland Meets Hungary op Metal Day Zero!                                                                        Met onder andere Boef en de Gelogeerde Aap, Moonspell & Jam de la Creme.

Sziget Woensdag, Dag 3: Een mix van genres!                                                                                                          Met onder andere Beatsteaks, Placebo & Dope D.O.D.!

Sziget Donderdag, Dag 4: Gitaarspelende hiphoppers en dubsteppende metalheads!                                   Met onder andere The Roots, Korn & Chef’Special!

Sziget Vrijdag, Dag 5: Minder publiek en warmte op matige festivaldag!                                                               Met onder andere The XX, The Stone Roses & Gyo Kretz!

Sziget Zaterdag, Dag 6: Living young, wild & free!                                                                                                      Met onder andere Snoop Dogg, Sum 41 & Borgore!

Sziget Zondag, Dag 7: Vermoeiend einde met een drupje regen!                                                                           Met onder andere The Killers, LMFAO & Beardyman!

Naast deze dagelijkse verslagen hebben we ook vrij veel foto’s gemaakt. Deze zijn via de @MuzikaleLive twitter en de Muzikale Vibe facebook verschenen en zijn nu in de rechterkolom op de website te vinden als instagram-plaatjes. Wij hopen dat jullie van onze teksten hebben genoten en dat wij volgend jaar weer kunnen verblijden met een live-verslag vanaf Sziget. Op naar het volgende weekend, op naar Lowlands..


Suikerrock Dag 3: Sorry For Party Rocking!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 2 dagen -met daarop de meest rock-gerelateerde namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Nadat Luc van Acker een goed ontvangen thuiswedstrijd (met een integrale uitvoering van meest relevante album The Ship) speelde in Tienen, zijn het de Belgische collega’s van School is Cool die hier een vervolg aan geven. Naast de maatschappelijk verantwoorde bandnaam hebben zij nog meer op het CV staan, in 2010 werd namelijk de grote Rock Rally van Humo gewonnen. Sindsdien gaat het hard.

De vijfkoppige formatie maakt popachtige muziek met invloeden uit de baroque. Bij deze interessante stijl komen ook niet alledaagse instrumenten als viool, accordeon en glockenspiel om het hoekje kijken. Hierdoor maakt het live ook vermakelijk om naar te kijken, waarbij oude single New Kids In Town en recentere track Warpaint een overtuigende indruk achterlaten.

Welke Nederlander nog nooit naar ’T Hof Van Commerce is geweest, trekt na enkele nummers direct de vergelijking; dit is de Belgische variant van De Jeugd Van Tegenwoordig. Een geschiedenisles wijst men echter op het feit dat Flip Kowlier, Buyse en DJ 4T4 al een tijdje langer in het genre opereren.

Hoewel het dialect en de verzonnen woorden voor buitenstaanders erg moeilijk te volgen is, knikt het overgrote deel van het publiek rustig mee op de slimme beats van het trio. Het wordt wat toegankelijker als er een bewerkte cover van Tupac’s California Love voorbij komt, maar daar blijft het vandaag bij.

Een harde, stevige en vooral dansbare set van Arsenal is de ideale opwarmer voor een act als LMFAO. Hoewel de act normaal gesproken bestaat uit RedFoo en SkyBlu is alleen eerstgenoemde vandaag van de partij. De reden hierachter blijft vooralsnog een raadsel, maar dit blijkt al meerdere shows het geval te zijn. Dit doet niks af aan de missie op het podium; een feest bouwen.

De ‘band’ heeft het genre partyrock in het leven geroepen, wat zich op Suikerrock uit tot het meebrengen van een drummer en gitarist. Hoewel beide een korte solo aangewezen krijgen, ligt de focus puur op het vermaak dat sterk opgebouwd wordt. Opblaasbare zebra’s, strandballen, covers van David Guetta, The Black Eyed Peas, David Rush en eigen hits Party Rock Anthem (zelfs 2x) en Sexy And I Know It (uitgevoerd in de bekende speedo’s) komen voorbij. Tel hierbij de vele schaars geklede dansers, het grote confettikanon en de meerdere champagnedouches bij op en het nummer Sorry For Party Rocking is volledig eer aangedaan.

Door de vele attributen duurt de ombouw een tijdje, waarbij het al zichtbaar is dat het podium wordt aangekleed met vlaggetjes. Als het programma stipt aangeeft dat het tijd is, begeeft de Libanees-Britse zanger Mika zich op de planken. Het belooft een greatest hits-set te worden, blijkt als na opener Big Girl (You Are Beautifull) meteen andere kraker Relax, Take It Easy wordt ingezet.

Als de excentrieke en sympathieke zanger zijn colbert uittrekt verklapt het geschreeuw de doelgroep, waarbij het lijkt alsof de uitverkochte Grote Markt met 18.000 man spontaan ‘Gay For Mika’ is geworden. Dat de zanger zijn best doet voor ieder optreden komt naar voren hij hele zinnen in het Nederlands heeft vertaald. Met de danspasjes, vele interactie en sterke, hoge stem werkt de show zich naar de finale. Hierbij wordt het Franse Elle Me Dit uit volle borst meegezongen, begeeft de frontman zich tijdens Love Today langs het publiek en spuit een groot kanon confetti tijdens We Are Golden.

Het toegift bestaat uit nieuwe titeltrack The Origin Of Love -welk album in september uit zal komen- en bekendste nummer Grace Kelly, waarna geconcludeerd kan worden dat zowel fans als neutrale bezoekers getuige zijn geweest van de fantastisch verzorgde show van rasentertainer Mika.

Na het grote uitpakken van Mika is het een eenzame DJ die nog anderhalf uur voor het vermaak zorgt.  DJ TLP, ofwel Troubleman draait een scala aan hiphopklassiekers, welke hij afwisselt met de nodige rockhits. Er wordt nog gedanst, maar het is een mooie manier om de Grote Markt op de derde dag leeg te laten lopen.

De review van Dag 1, met oa Triggerfinger en ZZ Top kan je hier vinden!

De review van Dag 2, met oa Status Quo en Alice Cooper kan je hier vinden!


Suikerrock Dag 2: freakshow van de hoogste klasse!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 2 dagen -met daarop de meest rock-gerelateerde namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Uitgeslapen en opgefrist begint de tweede dag in België. Voor vandaag gaan we te voet op zoek naar een (van de vele) specialiteiten-restaurant, waar een lunch op het programma staat. Voordat deze gevonden wordt, lopen we nog een markt tegen het lijf. Ook hiervan zijn er een flink aantal in Brussel te vinden, welke uit veelal opgeruimde zolders en schuurtjes bestaan. Leuk om overheen te lopen én om de euro’s op zak te houden.

Naast bier, bonbons en wafels hebben ze bij restaurant Restobiéres de specialiteiten gecombineerd. Ideaal voor (wederom) een drankje en een hapje, waarbij laatstgenoemde ook weer veelvuldig wordt klaargemaakt in de alcoholhoudende drank. Feestjes, drank, lekker eten en een erg gemoedelijke sfeer; ze houden wel van het goede leven in Brussel.

Wat ontbreekt er nog aan dat rijtje? juist, muziek. Als we weer in Tienen aankomen staat Sweet Savage klaar om het hoofdpodium te betreden. Hoewel er in 1987 uit elkaar gegaan werd, treden de mannen vanaf 2008 weer regelmatig op. Ondanks de leeftijd brengt het kwartet een fris geluid dat hard weet te rocken, waarbij er met een Whiskey in the Jar-cover wordt afgesloten.

Vervolgens is het podium aan Channel Zero, welke een thuiswedstrijd mag spelen.  Het is de Belgische trots als het om metal gaat en de set is dan ook het stevigste wat deze editie Suikerrock te bieden heeft. Dit resulteerd in een zeer kleine pit op de kinderkopjes van de Grote Markt, maar het is pas echt feest als de band na nummer Help! het publiek uitnodigt om het podium te beklimmen voor de laatste track.

Een korte ombouw op het podium en de wissel van -de in zwart geklede- metalheads met de oudere gezichten ervoor maakt Tienen klaar voor de passage van Status Quo. De band bestaat al meer dan 45(!) jaar en heeft in die tijd al vaker met Suikerrock te maken gehad; onder andere in 2009 en 2003 stonden zij op de Grote Markt. Naast werk van het in 2011 verschenen ‘nieuwe’ album Quid Pro Quo komen er vanzelfsprekend ook genoeg hits als In The Army Now, Roll Over Lay Down en Whatever You Want voorbij, waarbij de snarenplukkers zich traditioneel op een rijtje van voor naar achter bewegen. Kleine probleempjes met het geluid en het vergeten van een titel van een nummer worden ruimschoots opgevangen door de ervaring, instrumentenbeheersing en passie en plezier waarmee The Quo de muziek brengt.

De afsluiter van dag 2 is het eerste Europese optreden van de nieuwe Alice Cooper-tour. Tijdens de ombouw wordt er een groot doek met Vincent Furnier’s hoofd voor het podium gehangen, welke na het gepraatte intro Vincent Prince en gedurende de eerste noten van The Black Widow naar beneden komt. Hiermee kan gelijk een set vol theatrale shockrock beginnen. Ook Cooper gaat al lang mee en draait deels op routine; toch blijven de meezingers als School’s Out, Poison en No More Mr. Nice Guy de perfecte nummers van dit rariteitenkabinet en worden nieuwe tracks van album Welcome 2 My Nightmare met open armen ontvangen. Hoewel de focus op de excentrieke frontman ligt, krijgen de -eveneens knap opgemaakte- bandleden de eer die zij verdienen. Vernieuwend is de show niet en echt shockrock is eerder onder glamrock te plaatsen, maar dat doet niks af aan de fantastische afsluiting van onze Suikerrock.

Ook vandaag zorgt De Afrekening nog voor de afterparty, waar de voetjes nogmaals van de vloer gaan.

De review van Dag 1, met oa Triggerfinger en ZZ Top kan je hier vinden!


Suikerrock Dag 1: Klassieke rock in de hete zon!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 3 dagen -met daarop de meest interessante namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Na een vlot verlopen treinreis naar Brussel en een vlugge check-in bij het hotel (Suikerrock heeft namelijk geen camping) is het de stad die ontdekt kan gaan worden. Hiervoor beginnen we met een lunch in het Comics Café, waar een levensgroot beeld van stripfiguur Kuifje voor de deur waakt. Dankzij de hitte is het niet aantrekkelijk de drukte op te zoeken, waarvoor de kleine straatjes vol kroegen ideaal zijn. Onder het genot van een van de vele bier-varianten is het goed vertoeven in de binnenstad.

Van de vele smaken, maten en soorten bier in de stad, is de sprong naar de plastic bekers op het festivalterrein zo gemaakt. Midden in Tienen, op de Grote Markt, staat het hoofdpodium van het festival. Hiervoor is plaats voor ruim 18.000 muziekliefhebbers, welke zich op de eerste dag nog maar in kleine getallen laten zien. Of dit ligt aan het weer, het feit dat het nog donderdag is of de aantrekkingskracht van de klassieke rock programmering laten we in het midden.

De aftrap van dit jaar is aan de mannen van Mojostar. Hoewel de catchy gitaar riffjes worden ondersteund door wat cliché teksten past de ruige blues prima bij het weer. Dit stokje wordt dan ook rap overgenomen door Luke Morley (Thunder) en Peter Shoulder (Winterville), beter bekend als formatie The Union. De blues- en hardrock heeft een flinke laag Led Zeppelin meegekregen en valt wederom goed in de smaak bij het aanwezige publiek.

Het eerste hoogtepunt komt van de heren van Triggerfinger. Ruben Block en consorten geven zoals gewoonlijk alles bij het optreden en zetten -ondanks de standaard grappen en vaste interactie- een stevige set neer. Absolute toppunt is het einde, waarbij de bekende cover van Lykke Li‘s I Follow Rivers gespeeld wordt. Hierbij heeft drummer Mario Goossens zijn plek achter de kit ingeruild voor lepels, kopjes en glazen voor het speciale effect.

Headliner vandaag zijn de bebaarde, bebrilde en strak in pak gestoken mannen van ZZ Top. Ondanks -of misschien juist wel door- de 40 jaar lange ervaring voelt de show niet speciaal aan. Ingestudeerde pasjes en opmerkingen maken het voor de niet-fan een lange rit. Een statische en erg routine show, waar muzikaal niks op af te dingen is en die voor de liefhebber een vermakelijk geheel blijft, maar welke door de tijd ingehaald lijkt te zijn.

Terwijl DJ Dirk Stoop er nog een einde aan draait, loopt het plein vlot leeg. Het weer en de overgang van deze band naar plaatjesdraaier werkt niet optimaal. Ook wij begeven ons weer richting Brussel, alwaar wij ons bed opzoeken.