Posts tagged “Deftones

Groezrock 2017: Veel Verandering, Weinig Verbetering.

GR17-fb-1200x444b

April kan doen wat ‘ie wil, maar aan het einde van de maand is het toch elk jaar weer Groezrock. Punkliefhebbers vanuit heel Europa (naast bezoekers uit de Benelux eigenlijk hoofdzakelijk Duitsers, maar ook de nodige Britten) trokken op 29 en 30 April weer naar Meerhout voor twee dagen punkrock, in zowel sfeer als muzikale omlijsting.

Is verandering ook vooruitgang?

Er waren dit jaar van de 26e editie toch wel wat dingen anders dan andere jaren, te beginnen met het terrein. Door een herverkaveling (mooi galgje woord) van het gebied waar het festivalterrein zich bevind, moest er een stuk van het oppervlak afgesneden worden. Helaas moest hiervoor de Impericon Tent van het terrein sneuvelen. De plaatsing van verschillende elementen is wat gewijzigd, maar de vaste Groezrock bezoeker laat zich hierdoor niet uit het veld slaan en vind even gemakkelijk, zij het met een klein omweggetje, zijn weg naar zowel de Monster  (main), Watch Out (semi-outdoor) en Back 2 Basic stages. Die laatste heeft dit jaar een flink stuk podium extra, om het, zoasl elk jaar, in deze tent geoorloofde, stagediven en crowdsurfen een stuk eenvoudiger te maken.

Naast de verschuivingen op het terrein is er ook een bijzondere toevoeging gedaan tussen camping en speelveld. Een soort ’24 uurs’ gebied, omheind door muren gemaakt van pallets, bevat een bar met pils en speciaalbier geschonken uit echt glas, een aantal smakelijke  eet tentjes, en een heuse BBQ stand, van de jongens van Smoke On. Hier is het mogelijk om, in ruil voor een drankbonnetje (dit jaar 2,50 euro, ook in de punk moeten ze mee) je eigen meegebrachtte vlees te laten garen.

Voor de innerlijke mens wordt op groezrock altijd goed gezorgd, zo ook door Just Like Your Mom. Deze hadden voor de gelegenheid in samenwerking met (sub)headliner Anti-Flag een speciale ‘vegan pulled pork’ ontwikkeld, waarvan er 10 % van de opbrengst aan een goed doel wordt geschonken, “because we all do give a fuck”.

Dag 1 – Deftones verovert niet de Anti-Flag

Daar zit ‘m ook gelijk het begin van de kneep waarom Groezrock 2017 anders aan voelde dan andere jaren: de lineup. Grotendeels komt het festival op beide dagen met grote “échte” punk rock headliners (Rancid, NOFX, Bad Religion, Sum 41, Offspring in andere jaren) maar die blijven dit jaar met Deftones (zaterdag) en Parkway Drive (zondag) toch best wel uit. Uiteraard, deze bands trekken zeker de nodige bezoekers, maar toch voelt het niet helemaal juist. En dat is gedurende het hele weekend.

Festival opener Red City Radio is waarschijnlijk nog wat brak van de pre-party op vrijdag, want het komt allemaal wat lauwtjes over, ondanks de welbedoelde “We’re Red City Radio and we’re here to party”. Flatliners brengen  al wat meer schwung in de tent. Het Belgische Cocaine Piss brengt de koude ledematen wel op gang bij het kleine Watch Out podium, waar de tengere zangeres maar weinig op kan blijven staan. Met nog 10 minuten over, blaast het hardcore/harsh noise orkestje af en laat menig bezoeker snakken naar meer. Of, zoals iemand zei ‘blij dat het over is, ik had al hoofdpijn, maar nú…!’. Smaken verschillen gelukkig.

Op beide dagen zijn er bands die maar slecht uit de verf komen door het gebrek aan podiumaankleding of zelfs een backdrop. Swinging’ Utters is er daar een van. De band zet een ongeinspireerde set weg die lijkt op te werken naar Five Lessons Learned, het nummer dat de meesten zullen kennen uit de Tony Hawk game. Clowns, daarentegen, zetten met hun nieuwe album Lucid Again (wat later deze maand pas officieel uit komt) op zak een strakke, energieke skatepunk show neer.  Beide Fat Wreck Chords bands, maar een flink verschil in kwaliteit.

De huisvaders van Bouncing Souls zijn er dit jaar ook weer bij, maar deze band geeft eigenlijk gewoon een prima showtje. Niet uitmuntend, maar ook niet slecht.

Een van de  hoogtepunten van dit weekend is eigenlijk vrij vroeg op de zaterdag. The Menzingers, die rond Europa trekken met nieuw album After The Party, spelen hun laatste show van de tour. De hele tent voelt als één grote sing along, van opener Telling Lies via hits als I Don’t Wanna Be An Asshole Anymore  en The Obituaries  werken ze er in een kleine drie kwartier een fantastische set door heen.  Uitdrijvend lopen we langs Amsterdammer Tim Vantol die lekker op z’n accoustische gitaartje speelt op de Watch Out stage, maar ‘dat kennen we nu wel’. Ook hardcore legendes Cro-Mags ‘horen we van een afstand’, maar laten we aan ons voorbij gaan.

Een band die niet zo opvalt op het affice, mede door een naamswijziging naar een afkorting van drie letters, is AJJ  (voorheen Andrew Jackson Jihad). Een band met goudeerlijke, haast therapeutische folksongs gespeeld door een setje gepassioneerde jongemannen. De zon is intussen onder gegaan, maar de liefhebbers schuiven bij elkaar bij het kleinste podium op het terrein en maken zich klaar voor een uurtje mee zingen en emotie. Met nummers over de meest uiteenlopende ondewerpen en zeer geschikte praatjes tussendoor zet de band een mooie intieme set neer waarbij ze (als een van de  weinige acts dit weekend) de verwachting volledig waarmaken. Nieuwe album The Bible pt. 2 is nu uit, dus check de heren als je kan.

De eerste dag wordt afgesloten door Deftones op het hoofdpodium (indrukwekkende lichtshow en een zanger die zijn voet breekt) maar voordat we daar even spieken speelt Anti-Flag een afgeladen Back 2 Basics eigenlijk gewoon helemaal onsdersteboven en binnenstebuiten. Zelfs vanaf buiten de tent was het een  puike show die aan elkaar hing van melodieuze meezing punk en politiek geëngageerde publieksinteractie. Op het viertal uit Pittsburgh, Pennsylvania viel al drie keer eerder op Groezrock niks af te dingen, en dat was dit jaar ook zeker niet anders.

 

Dag 2- m-OI Weer, maar weer matig.

Dag twee wordt geopend door de Belgische veteranen van F.O.D.. De band gaat pas zes jaar mee, maar heeft leden met looks die er uit zien alsof ze in 1970 al politiek bewust waren. Huisvaders aan de melodieuze punkrock dus. Het is zondag, dus er werden koffiekoeken uitgedeeld vanaf het podium. Skinny Lister, een band die “aan de folk kant van Frank Turner zit”, speelt voor een weinig gevulde tent, maar de energie is er niet minder om. Prima setje, maar niks spectaculairs. Het weer is, na twee bikkelkoude nachten (ijs op de tent!) gelukkig een stuk beter geworden, dus zitten we met het gezicht in de zon en 20 graden buiten te luisteren naar Nothington,  een fris bandje uit San Fran dat het er niet onverdienstelijk vanaf brengt. Terug daarna naar het hoofdpodium naar de lolbroeken van Zebrahead, die met twee gasten in bierflespak op het podium niet echt de nadruk legden op de inhoud maar vooral op de presentatie. Uiteraard ook geen onbekenden op het Groezrock terrein, ze stonden er al twee keer eerder.

Chocking Victim, een ska-core band die na 20 jaar stil zitten eindelijk weer op treed, en voor het eerst in Europa. Dat zou wat moeten worden, zou je zeggen. Niets blijkt minder waar. De band speelt ongeïnspireerd, gehaast, en heeft weinig interactie met het publiek.

Gelukkig is het dan tijd voor Undeclinable Ambuscade. Deze Nederlandse 90′s-skate-oer-punkers zijn na jaren van rust door het festival gevraagd weer bij elkaar te komen. Goed dat Groezrock het vroeg, want de Bosschenaren hebben er een uiterst succesvolle reünie tour aan over gehouden. Helaas kunnen we niet de hele set zien, want we moeten door naar andere legendes. Cock Sparrer maakte al punk toen vele bezoekertjes nog slechts een twinkeling in de ogen van hun vader waren. Deze oi-boys uit het Oosten van London laten er nog minder gras over groeien dan haar op hun hoofd. Bretels strak, broekspijpen omgeslagen en gaan. De band heeft net een nieuw album uit, maar dat deert niet, het grootste deel van de set bestaat uit songs van het in 1983 uitgekomen Shock Troops. Afsluiter England Belongs To Me galmt over de hele weide haast, als je mag afgaan op het aantal geheven vuisten. Jeff Rosenstock kabbelt intussen vast wat vooruit op het Watch Out stage. Niet zo goed als AJJ de dag er voor, maar qua folky invloed en humor met het publiek minstens op het zelfde niveau.  De laatste festivaldag wordt later vanavond afgesloten door Parkway Drive, maar dat haalt deze murw geslagen recensent niet meer. De kou, het bier en de algehele sfeer zorgen er voor dat zelfs Pennywise, die hun album About Time in z’n volledigeheid speelt, de beentjes niet meer in beweging krijgt.

Het festival voelt, zonder mega punkrock afsluiters op beide dagen, toch een beetje onaf. De bezoekersaantallen vielen gevoelsmatig tegen, want met uitzondering van een paar acts, puilde nergens de tenten enorm uit. Geen grote verrassingen, geen mega spektakels, niets van dat al.  Helaas, Groezrock – dit jaar geen perfecte editie (gelukkig wel wat fijne bands), volgend jaar maar weer wat beter de best doen.


Groezrock maakt laatste grote hoeveelheid namen bekend!

GR17-1

Op 28 februari maakt Groezrock de laatste grote hoeveelheid namen bekend, waarmee ze de lineup op een naam na, rond maken. Om te beginnen met slecht nieuws: de ‘Impericon.de’ stage, die in andere jaren als een soort ‘tweede main stage’ fungeerde en waar vorig jaar nog onder andere Frank Turner And The Rattlesnakes stond, is helaas niet meer. Gelukkig zijn er nog genoeg vette namen om aan te kondigen, zoals bijvoorbeeld old school hardcore legendes Gorilla Biscuits, Cro-Mags en No Turning Back. Maar ook de eerste Europese show ooit van politieke ska-core legendes Choking Victim.

Ook als je van pop-punk houd zit je, naast de al behoorlijk indrukwekkende line-up ook dik in orde met o.a Toyguitar, Red City Radio en Nothington.  Zelfs oerfolkpunker Jeff Rosenstock komt langs, en het wordt zeker feest met de mannen van Zebrahead.

Tot slot is een Belgisch festival niet compleet zonder wat acts van eigen bodem, dus geven ook Cocaine Piss, Brutus en F.O.D. acte de présence.

De kaartverkoop voor het festival gaat ontzettend hard, dus you snooze you lose – de VIP combitickets zijn al uitverkocht. Voor de rest van de aangekondigde namen en het kopen van kaarten kijk je op de website: groezrock.be


Groezrock kijkt vast naar 2017 en pakt uit voor kerst!

GR17Banner

Groezrock, in het Belgische Meerhout, beleeft in 2017 de 26e editie. Het festival, wat zich met name richt op punk, hardcore, emo  en ska, bracht al een aantal opvallende namen naar buiten als headliners, namelijk Deftones en Parkway Drive. Verder zijn ook onder meer Anti- Flag, The Menzingers, Bouncing Souls, The Flatliners en Strike Anywhere te vinden op de line up. Allemaal lekkere namen, maar Groezrock zou Groezrock niet zijn als er niet wat bijzondere sets te vinden waren.

Dit jaar komen ze onder meer van de Britse oi klassiekers Cock Sparrer, het bijzondere post-rock/shoegaze collectief Deafhaven en twee bands die sinds lange tijd weer in de originele line up bijeen komen, namelijk Underoath en Undeclinable Ambuscade.  Pennywise, een echte Groezrock klassieker (zij stonden er in 2010 en 2013 ook al), viert het 20jarig bestaan van het album “About Time”,aangevuld met klassiekers.

Alsof dit alles nog niet genoeg was, worden op de dag voor kerst nog een volgende berg fijne bevestigingen gedaan, waaronder Thrice, die dit jaar met het album “To Be Everywhere Is To Be Nowhere” kwamen. Twee oudgedienden, die dit jaar voor de vierde maal in Meerhout zullen aantreden, zijn H20 en Ignite. Top NYHC zoals je gewend bent. Vervolgens wordt ook de folk invloed niet vergeten, met Skinny Lister (UK), Tim Vantol (mét band!) en het geweldige AJJ (voorheen bekend als Andrew Jackson Jihad).

Dit zijn natuurlijk slechts de krenten uit de pap. In aanloop naar 29 en 30 april, de datum dat Groezrock dit jaar plaats vind, worden er uiteraard nog veel meer namen bekend gemaakt. Houd hier voor de website in de gaten, waar je ook de overige bands vind die tot nu toe bekend zijn. Tickets zijn al te koop via de website; http://www.groezrock.be.


Eminem, Neil Young, The XX en meer naar Pukkelpop!

Vorige week werd aangekondigd dat vandaag om 11:00 de eerste namen voor Pukkelpop 2013 bekendgemaakt zouden worden. Dit was wel meer dan ‘zomaar wat namen’; de organisatie kwam met een waslijst waar je U tegen zegt. De kopstukken tot nu toe zijn Eminem (op donderdag), Neil Young & Crazy Horse (op vrijdag) en The XX (op zaterdag).

Het Belgische festival vindt komend jaar op 15, 16 en 17 augustus plaats. Dit is een week na Sziget en deels overlappend met Lowlands, waardoor deze namen ook als gerucht voor deze feestjes genoteerd mogen worden. De kaartverkoop start woensdag 27 maart om 14:00. Meer informatie is te vinden op de website van Pukkelpop. Het gehele affiche, inclusief dagindeling, ziet er tot nu toe als volgt uit:


Green Day, Eminem en Biffy Clyro headliners op het Britse dubbelfestival Reading/Leeds!

Het Britse dubbelfestival Reading/Leeds heeft een groot deel van de line-up bekendgemaakt. De headliners zijn Green Day, Eminem en Biffy Clyro en de plekken als subheadliner zijn vergeven aan System of a Down, Chase & Status (Live) en Nine Inch Nails. Andere opvallende namen zijn Deftones, Foals, Fall Out Boy, Skrillex, Alt-J en Phoenix. Het affiche met namen die tot nu toe op 23, 24 en 25 augustus op beide festivals staan, is hieronder te bekijken.

Voor de oplettende lezer: dit is inderdaad een week na Lowlands. Het zal dan ook niet de eerste keer zijn dat het Nederlandse festival enkele dezelfde acts heeft weten te strikken.. we keep you posted!


Lijstjestijd: Onze Favoriete Albums Van 2012, De Top 5!

2012 is alweer voorbij gevlogen, waarbij wij een jaar vol prachtige muziek hebben mogen constateren. Zoals gebruikelijk aan het einde van het jaar is het ‘Lijstjestijd’, waarbij we een kijkje nemen op onze favoriete albums van 2012. Gisteren kon je al lezen dat Mr.Polska, Mala, Slash, TNGHT en Soundgarden onze nummers 6 t/m 10 vormden, hierbij de top 5. Hier maken wij geen onderscheid tussen verschillende genres, wat het een interessant rijtje namen maakt. Van stoner tot jazz tot hiphop, inclusief een kleine player om even te luisteren. Enjoy!

5. Torche – Harmonicraft

De onbekendste naam in deze jaarlijst. Dit was overigens ook het geval toen we het plaatje van Torche voorgeschoteld kreeg. Soms is er alleen artwork nodig om de interesse in de muziek te wekken, zo ook bij de mooie, fantasierijke cover van Harmonicraft. Dit album krijgt als genre de titel sludgemetal mee, waardoor er al mensen af zullen haken. Degenen die echter verder kijken dan dit label, kunnen concluderen dat er zelfs een poppy, catchy element in nummers als Kicking zit.

4. Fresku – Maskerade


Op de State-Awards werd hij als ‘Beste Hiphop-Artiest Van Nederland’ beloont voor zijn werk het afgelopen jaar. Bovendien won hij met Maskerade daar tevens de prijs voor ‘Beste Album’. Van humoristische nummers Lintworm en Hedde Druksop tot een serieuze show-off van Fresku‘s skills op Maskerade en Bijna Daar. Onze favoriet: de persiflage op partytrack Op De Hoogte.

3. Kapabel – De Avonduren

Aangezien van De Avonduren geen muziek op soundcloud staat -check hier Sjakie Schildpad En De Kreupele Haas op Youtube-, hebben we bovenstaande track bijgevoegd. Dit is Kapabel, de stem achter de sprookjes die dit gezelschap brengt. Dat maakt meteen de strekking duidelijk van dit album; hiphop, funky en jazzy gebracht, waarop sprookjes gerijmd en gerapt worden, afkomstig uit de Kyteman-stal. Ook live erg overtuigens; op Lowlands stonden ze al in onze top 3 van het weekend.

2. Orange Goblin – A Eulogy For The Damned

Aanvankelijk iets lager in de top 10, maar na de fabuleuze liveshow op Speedfest is deze plaat gegroeid in deze lijst. Wanneer bij zowel de openingstrack Red Tide Rising als de afsluitende en tevens titeltrack van het album A Eulogy For The Damned de machtige riff erin knalt, geeft dat een episch en overwinnend gevoel. Een must have voor stonerfans, al hoef ik dat diegenen natuurlijk niet meer te vertellen.

1. Gregory Porter – Be Good

Niks zo rustgevend als het album van Gregory Porter. De ingetogen muzikale invulling op Be Good (Lion’s Song) tot de vrije, stuwende jazz op Bling Bling. Muziek voor het moment, bovendien ook voor de liefhebber, maar wie de gehele plaat een kans geeft, zal de schoonheid en het gevoel van de zanger ervaren.

Het is ieder jaar weer afwegen, twijfelen en blijven schuiven met de lijst, welke nooit goed genoeg kan zijn. Speciale vermeldingen zijn er buiten de top 10 dit jaar nog voor Deftones, Muse, Jack White, DeWolff, Mumford & Sons, The Kyteman Orchestra, Tenacious D, Kandy Kolored Tangarine, John Mayer en Enter Shikari welke de plekken 10 t/m 20 in beslag nemen.

Welke albums hebben wij absoluut gemist het afgelopen jaar of vormen jou top 10? Laat het gerust weten in de comments!