Posts tagged “Belgie

Groezrock 2017: Veel Verandering, Weinig Verbetering.

GR17-fb-1200x444b

April kan doen wat ‘ie wil, maar aan het einde van de maand is het toch elk jaar weer Groezrock. Punkliefhebbers vanuit heel Europa (naast bezoekers uit de Benelux eigenlijk hoofdzakelijk Duitsers, maar ook de nodige Britten) trokken op 29 en 30 April weer naar Meerhout voor twee dagen punkrock, in zowel sfeer als muzikale omlijsting.

Is verandering ook vooruitgang?

Er waren dit jaar van de 26e editie toch wel wat dingen anders dan andere jaren, te beginnen met het terrein. Door een herverkaveling (mooi galgje woord) van het gebied waar het festivalterrein zich bevind, moest er een stuk van het oppervlak afgesneden worden. Helaas moest hiervoor de Impericon Tent van het terrein sneuvelen. De plaatsing van verschillende elementen is wat gewijzigd, maar de vaste Groezrock bezoeker laat zich hierdoor niet uit het veld slaan en vind even gemakkelijk, zij het met een klein omweggetje, zijn weg naar zowel de Monster  (main), Watch Out (semi-outdoor) en Back 2 Basic stages. Die laatste heeft dit jaar een flink stuk podium extra, om het, zoasl elk jaar, in deze tent geoorloofde, stagediven en crowdsurfen een stuk eenvoudiger te maken.

Naast de verschuivingen op het terrein is er ook een bijzondere toevoeging gedaan tussen camping en speelveld. Een soort ’24 uurs’ gebied, omheind door muren gemaakt van pallets, bevat een bar met pils en speciaalbier geschonken uit echt glas, een aantal smakelijke  eet tentjes, en een heuse BBQ stand, van de jongens van Smoke On. Hier is het mogelijk om, in ruil voor een drankbonnetje (dit jaar 2,50 euro, ook in de punk moeten ze mee) je eigen meegebrachtte vlees te laten garen.

Voor de innerlijke mens wordt op groezrock altijd goed gezorgd, zo ook door Just Like Your Mom. Deze hadden voor de gelegenheid in samenwerking met (sub)headliner Anti-Flag een speciale ‘vegan pulled pork’ ontwikkeld, waarvan er 10 % van de opbrengst aan een goed doel wordt geschonken, “because we all do give a fuck”.

Dag 1 – Deftones verovert niet de Anti-Flag

Daar zit ‘m ook gelijk het begin van de kneep waarom Groezrock 2017 anders aan voelde dan andere jaren: de lineup. Grotendeels komt het festival op beide dagen met grote “échte” punk rock headliners (Rancid, NOFX, Bad Religion, Sum 41, Offspring in andere jaren) maar die blijven dit jaar met Deftones (zaterdag) en Parkway Drive (zondag) toch best wel uit. Uiteraard, deze bands trekken zeker de nodige bezoekers, maar toch voelt het niet helemaal juist. En dat is gedurende het hele weekend.

Festival opener Red City Radio is waarschijnlijk nog wat brak van de pre-party op vrijdag, want het komt allemaal wat lauwtjes over, ondanks de welbedoelde “We’re Red City Radio and we’re here to party”. Flatliners brengen  al wat meer schwung in de tent. Het Belgische Cocaine Piss brengt de koude ledematen wel op gang bij het kleine Watch Out podium, waar de tengere zangeres maar weinig op kan blijven staan. Met nog 10 minuten over, blaast het hardcore/harsh noise orkestje af en laat menig bezoeker snakken naar meer. Of, zoals iemand zei ‘blij dat het over is, ik had al hoofdpijn, maar nú…!’. Smaken verschillen gelukkig.

Op beide dagen zijn er bands die maar slecht uit de verf komen door het gebrek aan podiumaankleding of zelfs een backdrop. Swinging’ Utters is er daar een van. De band zet een ongeinspireerde set weg die lijkt op te werken naar Five Lessons Learned, het nummer dat de meesten zullen kennen uit de Tony Hawk game. Clowns, daarentegen, zetten met hun nieuwe album Lucid Again (wat later deze maand pas officieel uit komt) op zak een strakke, energieke skatepunk show neer.  Beide Fat Wreck Chords bands, maar een flink verschil in kwaliteit.

De huisvaders van Bouncing Souls zijn er dit jaar ook weer bij, maar deze band geeft eigenlijk gewoon een prima showtje. Niet uitmuntend, maar ook niet slecht.

Een van de  hoogtepunten van dit weekend is eigenlijk vrij vroeg op de zaterdag. The Menzingers, die rond Europa trekken met nieuw album After The Party, spelen hun laatste show van de tour. De hele tent voelt als één grote sing along, van opener Telling Lies via hits als I Don’t Wanna Be An Asshole Anymore  en The Obituaries  werken ze er in een kleine drie kwartier een fantastische set door heen.  Uitdrijvend lopen we langs Amsterdammer Tim Vantol die lekker op z’n accoustische gitaartje speelt op de Watch Out stage, maar ‘dat kennen we nu wel’. Ook hardcore legendes Cro-Mags ‘horen we van een afstand’, maar laten we aan ons voorbij gaan.

Een band die niet zo opvalt op het affice, mede door een naamswijziging naar een afkorting van drie letters, is AJJ  (voorheen Andrew Jackson Jihad). Een band met goudeerlijke, haast therapeutische folksongs gespeeld door een setje gepassioneerde jongemannen. De zon is intussen onder gegaan, maar de liefhebbers schuiven bij elkaar bij het kleinste podium op het terrein en maken zich klaar voor een uurtje mee zingen en emotie. Met nummers over de meest uiteenlopende ondewerpen en zeer geschikte praatjes tussendoor zet de band een mooie intieme set neer waarbij ze (als een van de  weinige acts dit weekend) de verwachting volledig waarmaken. Nieuwe album The Bible pt. 2 is nu uit, dus check de heren als je kan.

De eerste dag wordt afgesloten door Deftones op het hoofdpodium (indrukwekkende lichtshow en een zanger die zijn voet breekt) maar voordat we daar even spieken speelt Anti-Flag een afgeladen Back 2 Basics eigenlijk gewoon helemaal onsdersteboven en binnenstebuiten. Zelfs vanaf buiten de tent was het een  puike show die aan elkaar hing van melodieuze meezing punk en politiek geëngageerde publieksinteractie. Op het viertal uit Pittsburgh, Pennsylvania viel al drie keer eerder op Groezrock niks af te dingen, en dat was dit jaar ook zeker niet anders.

 

Dag 2- m-OI Weer, maar weer matig.

Dag twee wordt geopend door de Belgische veteranen van F.O.D.. De band gaat pas zes jaar mee, maar heeft leden met looks die er uit zien alsof ze in 1970 al politiek bewust waren. Huisvaders aan de melodieuze punkrock dus. Het is zondag, dus er werden koffiekoeken uitgedeeld vanaf het podium. Skinny Lister, een band die “aan de folk kant van Frank Turner zit”, speelt voor een weinig gevulde tent, maar de energie is er niet minder om. Prima setje, maar niks spectaculairs. Het weer is, na twee bikkelkoude nachten (ijs op de tent!) gelukkig een stuk beter geworden, dus zitten we met het gezicht in de zon en 20 graden buiten te luisteren naar Nothington,  een fris bandje uit San Fran dat het er niet onverdienstelijk vanaf brengt. Terug daarna naar het hoofdpodium naar de lolbroeken van Zebrahead, die met twee gasten in bierflespak op het podium niet echt de nadruk legden op de inhoud maar vooral op de presentatie. Uiteraard ook geen onbekenden op het Groezrock terrein, ze stonden er al twee keer eerder.

Chocking Victim, een ska-core band die na 20 jaar stil zitten eindelijk weer op treed, en voor het eerst in Europa. Dat zou wat moeten worden, zou je zeggen. Niets blijkt minder waar. De band speelt ongeïnspireerd, gehaast, en heeft weinig interactie met het publiek.

Gelukkig is het dan tijd voor Undeclinable Ambuscade. Deze Nederlandse 90′s-skate-oer-punkers zijn na jaren van rust door het festival gevraagd weer bij elkaar te komen. Goed dat Groezrock het vroeg, want de Bosschenaren hebben er een uiterst succesvolle reünie tour aan over gehouden. Helaas kunnen we niet de hele set zien, want we moeten door naar andere legendes. Cock Sparrer maakte al punk toen vele bezoekertjes nog slechts een twinkeling in de ogen van hun vader waren. Deze oi-boys uit het Oosten van London laten er nog minder gras over groeien dan haar op hun hoofd. Bretels strak, broekspijpen omgeslagen en gaan. De band heeft net een nieuw album uit, maar dat deert niet, het grootste deel van de set bestaat uit songs van het in 1983 uitgekomen Shock Troops. Afsluiter England Belongs To Me galmt over de hele weide haast, als je mag afgaan op het aantal geheven vuisten. Jeff Rosenstock kabbelt intussen vast wat vooruit op het Watch Out stage. Niet zo goed als AJJ de dag er voor, maar qua folky invloed en humor met het publiek minstens op het zelfde niveau.  De laatste festivaldag wordt later vanavond afgesloten door Parkway Drive, maar dat haalt deze murw geslagen recensent niet meer. De kou, het bier en de algehele sfeer zorgen er voor dat zelfs Pennywise, die hun album About Time in z’n volledigeheid speelt, de beentjes niet meer in beweging krijgt.

Het festival voelt, zonder mega punkrock afsluiters op beide dagen, toch een beetje onaf. De bezoekersaantallen vielen gevoelsmatig tegen, want met uitzondering van een paar acts, puilde nergens de tenten enorm uit. Geen grote verrassingen, geen mega spektakels, niets van dat al.  Helaas, Groezrock – dit jaar geen perfecte editie (gelukkig wel wat fijne bands), volgend jaar maar weer wat beter de best doen.


Groezrock maakt laatste grote hoeveelheid namen bekend!

GR17-1

Op 28 februari maakt Groezrock de laatste grote hoeveelheid namen bekend, waarmee ze de lineup op een naam na, rond maken. Om te beginnen met slecht nieuws: de ‘Impericon.de’ stage, die in andere jaren als een soort ‘tweede main stage’ fungeerde en waar vorig jaar nog onder andere Frank Turner And The Rattlesnakes stond, is helaas niet meer. Gelukkig zijn er nog genoeg vette namen om aan te kondigen, zoals bijvoorbeeld old school hardcore legendes Gorilla Biscuits, Cro-Mags en No Turning Back. Maar ook de eerste Europese show ooit van politieke ska-core legendes Choking Victim.

Ook als je van pop-punk houd zit je, naast de al behoorlijk indrukwekkende line-up ook dik in orde met o.a Toyguitar, Red City Radio en Nothington.  Zelfs oerfolkpunker Jeff Rosenstock komt langs, en het wordt zeker feest met de mannen van Zebrahead.

Tot slot is een Belgisch festival niet compleet zonder wat acts van eigen bodem, dus geven ook Cocaine Piss, Brutus en F.O.D. acte de présence.

De kaartverkoop voor het festival gaat ontzettend hard, dus you snooze you lose – de VIP combitickets zijn al uitverkocht. Voor de rest van de aangekondigde namen en het kopen van kaarten kijk je op de website: groezrock.be


Groezrock kijkt vast naar 2017 en pakt uit voor kerst!

GR17Banner

Groezrock, in het Belgische Meerhout, beleeft in 2017 de 26e editie. Het festival, wat zich met name richt op punk, hardcore, emo  en ska, bracht al een aantal opvallende namen naar buiten als headliners, namelijk Deftones en Parkway Drive. Verder zijn ook onder meer Anti- Flag, The Menzingers, Bouncing Souls, The Flatliners en Strike Anywhere te vinden op de line up. Allemaal lekkere namen, maar Groezrock zou Groezrock niet zijn als er niet wat bijzondere sets te vinden waren.

Dit jaar komen ze onder meer van de Britse oi klassiekers Cock Sparrer, het bijzondere post-rock/shoegaze collectief Deafhaven en twee bands die sinds lange tijd weer in de originele line up bijeen komen, namelijk Underoath en Undeclinable Ambuscade.  Pennywise, een echte Groezrock klassieker (zij stonden er in 2010 en 2013 ook al), viert het 20jarig bestaan van het album “About Time”,aangevuld met klassiekers.

Alsof dit alles nog niet genoeg was, worden op de dag voor kerst nog een volgende berg fijne bevestigingen gedaan, waaronder Thrice, die dit jaar met het album “To Be Everywhere Is To Be Nowhere” kwamen. Twee oudgedienden, die dit jaar voor de vierde maal in Meerhout zullen aantreden, zijn H20 en Ignite. Top NYHC zoals je gewend bent. Vervolgens wordt ook de folk invloed niet vergeten, met Skinny Lister (UK), Tim Vantol (mét band!) en het geweldige AJJ (voorheen bekend als Andrew Jackson Jihad).

Dit zijn natuurlijk slechts de krenten uit de pap. In aanloop naar 29 en 30 april, de datum dat Groezrock dit jaar plaats vind, worden er uiteraard nog veel meer namen bekend gemaakt. Houd hier voor de website in de gaten, waar je ook de overige bands vind die tot nu toe bekend zijn. Tickets zijn al te koop via de website; http://www.groezrock.be.


Groezrock 2015: Eenheid door diversiteit!

30 maart, ongeveer een maandje voordat het festival plaats vind, werden ze dan eindelijk bekend gemaakt; de laatste namen voor de 24e editie van Belgisch punkfestival Groezrock. Met onder andere de blije skapunk van The Mighty Mighty Bosstones en de harde hardcore van Nasty staat de teller op 90 bands van variërende grootte, bekendheid en genre.

De diversiteit is zoals we mogen verwachten van het festival in Meerhout. Punk in alle smaakjes komt voorbij; van hardcore tot pop-punk met hier en daar uiteraard de nodige ska, folk (The Real McKenzies is vooral een voorbeeld van dat laatste) en zelfs wat thrash.

Om de krenten uit de pap te kunnen vissen, en vooral niks te missen, per dag een vette hand vol tips van scènereporter en hanenkam-hobbyist Nick van den Ende, die op 1 en 2 mei ter plaatse aanwezig zal zijn.

Vooropgesteld dat het tijdsschema nog niet bekend is ten tijden van schrijven, zal dit nog aangepast worden zodra dit wel het geval is.

Laten we beginnen met de de vrijdag:

Social Distortion:
Op 27 maart 1990 kwam het S/T debuutalbum van deze Orange County (California, USA) punkband uit. Op deze plaat monsterhits zoals ‘Ball and Chain’, Johnny Cash cover ‘Ring of Fire’ en natuurlijk ‘Story of My Life’. Om dit lustrum te vieren, zal  de band op deze tour het hele album intergraal spelen. Inclusief natuurlijk de nodige classics en b-sides.

Pennywise:
Dat Pennywise meer kan dan ‘Bro Hymn’(woah, woahh oh ohhh) is met elf studioalbums onder de riem wel duidelijk. Vorig jaar verscheen ‘Yesterdays’.  De band, vernoemd naar de ietwat enge clown in de film ‘IT’, is geen vreemde op Groez (ze stonden al twee keer eerder op het festival, in 2010 en 2013) maar staat altijd garant voor een feestje.

Dwarves:
Misscchien wel de meest vieze punkband die er momenteel rond loopt, maar daarom niet minder leuk. Met podiumnamen als ‘Blag Dahlia’ en “HeWhoCannotBeNamed” weet je dat je in bent voor een maffe avond. Sets van 15 minuten (of korter, vanwege gewonden op het podium of in het publiek), drugs, zelfverwonding, het komt allemaal voor tijdens de shows van deze Chicago idiots.

Infantiele en vaak wat ranzige teksten, gecombineerd met harde riffs en korte songs. De laatste albumtitel claimt Dwarves Invented Rock n’ Roll. Of dat helemaal waar is laten we even in het midden, maar ze doen wel hun stinkende best om je live te overtuigen.

Iron Reagan:
In 2012 opgericht en nu al de meest nagelharde Thrashpunk band in de recente geschiedenis. Met ex-leden van Municipal Waste en Cannibal Corpse weet je dat het al snel goed zit. Het meest recente album ´The Tyranny of Will´ klokt met 25 tracks af op een krappe 40 minuten, dus de vaart gaat er goed in zitten. Songs over zuipen, skateboarden en andere lekkere thrashy clichés passeren de onderwerpenrevue, maar dat deert niet. Het is vooral beuken geblazen met deze stalen boys.

Against Me!:
Ook deze anarchopunkers draaien al weer 18 jaar mee in de scène. Album ‘Transgender Dysphoria Blues’, een conceptalbum over een transgender prostituee, begeleidde een opmerkelijke fase in de recente geschiedenis van de band. Frontman Thomas James Gabel werd in 2012 officieel frontVROUW Laura Jane Grace.  Dat dit niet afdoet aan de kracht van de band mag wel duidelijk zijn.

Verder nog: Masked Intruder (Fat Wreck Chords posterchild, punk met gekleurde bivakmutsen op), Cancer Bats (hXc uit Canada), Gnarwolves (UK poppunk, als je houd van The Menzingers enzo) en Belgisch trash trots Toxic Shock, die een split opnamen met Iron Reagan.

Ook op zaterdag, de tweede dag van Mei, en gelijk de laatste dag van het festival, staat er genoeg op de planken, misschien wel genretechnisch de meest interessante dag.

Refused:
Umeå. Een stad die wordt beschouwd als de belangrijkste stad van het noorden van Zweden op cultureel gebied. Jazz, Opera, en beeldentuinen. Allemaal leuk en aardig, maar het is ook de geboortegrond van Refused, een legendarische Europese punkband. In 2012 stonden ze al op de planken (ook op Groezrock) met wat toen hun officieuze afscheidstournee had moeten zijn, maar niets blijkt anno 2015 minder waar. For the uneducated: nog maar even ‘The Shape Of Punk To Come’ opzetten deze maand.

OFF!:
Over legendarische punkbands gesproken. Of althans, legendarische frontmannen. Keith Morris heeft een flink CV als je het hebt over invloedrijke punk (Black Flag, Circle Jerks) maar ook de rest van de bandleden hebben hun punk cred wel binnen gesleept (Red Kross, Rocket From The Crypt…). Zagen we Morris in 2013 nog shinen met Black Flag reïncarnatie “FLAG”, nu komt OFF! het zelf doen. Uw reporter zag ze al eerder, en kan u zeggen: dit wil je niet missen. Blauwe plekken van de mosh/crowdsurf gegarandeerd.

Frenzal Rhomb:
Bands komen uit allerlei landen op Groezrock: van UK, Zweden, USA, en ons eigen Nederland tot zelfs helemaal vanuit The Land Down Under. Jazeker – Frenzal Rhomb komt uit Australië. Je snapt wel dat ze de tent op z’n kop gaan zetten. Velen gaven hen al het label ‘het Ozzie antwoord op NOFX’ en dat maakt het ook wel begrijpelijk aangezien ze bij Fat Mike op het label zitten (Fat Wreck Chords, red). Lekkere, gemakkelijk in het oor liggende poppy punkrock, skatepunk met een grijns en vuilbekkerij met harmonieën, en acht albums aan materiaal. Afkomen en feesten!

Ducking Punches/Bad Ideas:
Tussen divers hard gitaargeweld is er ook ruimte voor wat kalmers. Bad Ideas is een band die de ruimte opzoekt tussen punk, indie en folk. Ietwat intiemere liedjes die soms accoustisch zelfs nog wat beter tot hun recht komen. Deze UK band is sterk bevriend met het tevens Britse Ducking Punches, die eerder tourden met onder andere Frank Turner en Andrew Jackson Jihad. Dat zegt het wel zo’n beetje, toch? Beide bands wonnen overigens de MacBeth stage competition (samen met acht andere bands) en Ducking Punches ging er zelfs vandoor met de hoofdprijs: een nieuwe set versterkers en een hele zooi merchandise. Die winst betekent dat ze op een van de kleinere podia van het festival hun kunsten zullen vertonen.

Turbowolf
Elk jaar op groezrock heb je er een paar bands die totaal buiten de stylistische boot vallen. Dit jaar is Turbowolf er eentje van. Met een vette stonergroove pompen zij hun ‘Kadavar-achtige smerige garagerock’n’roll naar buiten, en het klinkt moddervet. Ik ben benieuwd op welk podium zij zullen staan en wie er in het publiek zullen blijven staan. Ik ben in ieder geval bij de barrier te vinden ergens, zo hard headbangend dat ik er maandag nog last van heb.

Verder nog op de zaterdag:  Millencollin (fijne skatepunk), Teenage Bottlerocket (enfents terrible van de garagepunk), The Deaf (Haagse  60 pyschedelica) en hardcore legends No Turning Back.

Kaarten voor Groezrock zijn nog verkrijgbaar via de website.


Oostende: de ideale combinatie van festival- en stadsbezoek!

Woosha

Komend weekend zijn we aanwezig op Woosha, een festival in de Belgische kustplaats Oostende. Hier zullen wij twee dagen genieten van een diverse line-up, met gouden oudjes en het beste dat onze zuiderburen op muzikaal gebied te bieden hebben. Met prachtig weer op komst, is dit echter niet het enige waar wij ons op verheugen; de stad Oostende is zelf ook erg mooi en dus ideaal om een bezoekje aan het festival te combineren met een lekker weekendje weg..

Op vrijdag draait het festivalprogramma eigenlijk maar om één band; Status Quo zal het geluid van de golven overstemmen met de bekende hits Whatever You Want en Roll Over Lay Down. De Engelse mannen, onder leiding van de 65-jarige Francis Rossi, zullen laten zien nog niet aan pensioen te denken. Het podium zal daarvoor worden opgewarmd door het Belgische The Kids en Flip Kowlier. Aangezien dit de enige drie acts van de eerste festivaldag zijn, zullen we in de middag de stad ontdekken. Om alvast in de muziekstemming te komen, kan je dit bijvoorbeeld doen met de Marvin Gaye – Midnight Love Tour, waarin je met een iPod in de voetsporen van de legende treedt. Liever naar een kunstmuseum? Zet dan vooral Mu.ZEE op je planning. We zullen je overigens niet meer hoeven te vertellen over de vele speciaalbiertjes die het land rijk is; in Lafayette heb je ontelbare keuze en heb je bovendien lekkere jazzdeuntjes op de achtergrond.

Enfin, terug naar het festival: op zaterdag is er naast het hoofdpodium ook plek voor de StuBru Beach Club. Hier staan Audience In The Street, Kenji Minogue, Soldier’s Heart, Marble Sounds en Laston & Geo. Wij zullen echter vooral bij de Vier Main Stage staan, om te luisteren naar MintzkovSchool Is Cool en de afsluitende set van de energieke gasten van The Subs.

Als we zijn bijgekomen van de zaterdag, is er op zondag nog tijd om te ontspannen in Oostende. Het festival duurt immers twee dagen en geeft hier prima de gelegenheid voor. Wij hebben opgevangen dat je bij Histoires d’O de lekkerste Mojito’s kan drinken en een prachtig zicht op zee hebt. Kans is groot dat je ons daar relaxend kan vinden, alvorens we weer richting Nederland vertrekken. Nog last minute kaarten voor Woosha scoren? Check dan de website van het festival. Benieuwd naar onze ervaringen? Ram dan op de volg-knop op onze twitter!


Wat moet je zeer zeker zien op Groezrock 2014?

GR14_facebook_header

Groezrock staat letterlijk om de hoek; donderdag om 18.00 ging de camping open, waarna op vrijdag om 12.00 het festival in volle vaart zal starten.  De meesten hebben al hun eigen timetable gepland, en het wordt op sommige punten nog lastig kiezen. Uiteraard zal iedereen vooraan staan bij NofX (die Punk In Drublic intergraal zal spelen), The Offspring (dat het tevens 20 jaar geleden uitgekomen ‘Smash’ viert) en The Descendents (Everything Sucks!), maar er is meer. Weet je van gekkigheid niet meer welke van de andere ruim 70 bands je moet gaan zien dan zijn hier per dag de tips van onze fieldreporter (tentreporter?) Nick.

Vrijdag:

The Menzingers – 16.10 – 16.55 Monster Main Stage

Met hun pas uitgekomen album Rented World onder de riem voorspelt het kwartet uit Pennsylvania weer een show vol enthousiast meezingbare liederen en ook genoeg ruimte om een beetje te pogoën.

Iron Chic – 17.55 – 18.40 Etnies Stage

De rauwe, heldere vocals van frontman Jason Lubrano zullen weergalmen door het kleine Etnies stage tentje, waarbij de vuisten in de lucht gaan en de armen om schouders heen worden geslagen.  Waar vorig jaar de tent halfvol stond, zal het dit jaar vermoedelijk wel wat drukker zijn. Ben er dus op tijd! Meezingen is een must, stagediven en crowdsurfen aanbevolen.

H2o – 21.35 – 22.35 Etnies Stage

Typische NYHC, die al bijna 20 jaar meegaat. Daarom niet minder slecht natuurlijk, maar vast niet je eerste kans om ze te zien. Als je denkt ‘waarom zou ik ze dan (alweer) gaan zien op Groez?’. Simpel. Het gerucht gaat dat Travis Barker invalt op drums. En wanneer krijg je de kans om samen met die bekende hanekam op het podium te staan?

Zaterdag:

The Priceduifkes – 12.35 – 13.10 Etnies Stage

Nog niet helemaal wakker na het korte nachtje wat je dankzij de beroepsmalloten van NoFX hebt gehad? Laat je dan de oren uitspuiten door The Priceduifkes. De band die alleen al pluspunten verdient voor de originele naam schopt je een prima start in van deze tweede festivaldag. Plus, Belgisch trots. We zijn tenslotte in Meerhout.

Cro-Mags – 19.05 – 19.55 Etnies Stage

Op Groezrock kom je veel nieuwe, verse punkbandjes tegen, maar ook de diepe wortels worden niet vergeten.  Al sinds de vroege jaren 1980 is deze band toonaangevend en hun zoektocht naar de meest smerige, kwaaie en boot-to-the-face-achtige vorm van harde muziek maakte niet alleen deel uit van, maar startte mee de hele NYHC-scene op. Zonder Cro-Mags geen metalcore, geen crossover-punk, geen thrashcore. Of toch niet zoals we het nu kennen. Verplichtte kost voor de jonkies dus!

En dan het zaterdagdilemma:

Zoals je gewend bent op Groezrock kom je naast punk, hardcore en metalcore ook nog wat andere oddball genres en bands tegen. Dit jaar presenteert dit voor mij persoonlijk een dilemma, namelijk:

The Hives – 22.35 – 23.35 Monster Main Stage

Deze strakbepakte Zweden rocken strakker dan sommige skinnyjeans van sommige bezoekers, en trekken harder van leer dan sommige studs in de jassen van anderen. Al jaren poeren ze album na album uit met groteske, theatrale tracks die live niet te versmaden zijn. Al passen ze misschien niet helemaal tussen alle punks, The Hives horen op een groot podium.

Maar op een ander podium, tegelijkertijd:

The Toasters – 22.35 – 23.35

New Yorks oudste Third Wave Ska Band, onder leiding van Robert ‘Bucket’Hingley speelt op het kleinste podium van het hele festival. Deze ska-legendes zijn al jaren niet meer in de buurt geweest, en nu staan ze plots op dit Belgische festival te spelen. Echte 90’s kids zullen de band vooral (her)kennen van de muziek die ze maakten voor het whacky animatieprogramma ‘Kablamm!’ op Nickelodeon (theme song ‘Two Tone Army’ blijft een classic) maar ook de rocksteady en pure uptempo ska wordt niet vergeten.

Bovenstaande zal dus een pittige keuze worden, voordat we uitdrijven tijdens Smash van The Offspring, waarna er zal kunnen worden terug-gekeken op een vermoeiend, maar zeer bevredigend weekend gevuld met bier, punk en puike sferen. Lees de recencies later hier terug, en houd ondertussen de MuzikaleVibe-twitter in de gaten voor tussentijdse updates!

 


Eminem, Neil Young, The XX en meer naar Pukkelpop!

Vorige week werd aangekondigd dat vandaag om 11:00 de eerste namen voor Pukkelpop 2013 bekendgemaakt zouden worden. Dit was wel meer dan ‘zomaar wat namen’; de organisatie kwam met een waslijst waar je U tegen zegt. De kopstukken tot nu toe zijn Eminem (op donderdag), Neil Young & Crazy Horse (op vrijdag) en The XX (op zaterdag).

Het Belgische festival vindt komend jaar op 15, 16 en 17 augustus plaats. Dit is een week na Sziget en deels overlappend met Lowlands, waardoor deze namen ook als gerucht voor deze feestjes genoteerd mogen worden. De kaartverkoop start woensdag 27 maart om 14:00. Meer informatie is te vinden op de website van Pukkelpop. Het gehele affiche, inclusief dagindeling, ziet er tot nu toe als volgt uit:


20 nieuwe namen voor Rock Werchter!

Het Belgische Rock Werchter vindt in 2013 plaats van donderdag 4 juli tot en met zondag 7 juli in Werchter (België). Vier dagen lang is in het Festivalpark een verscheidenheid aan genres te horen op drie podia. Gevestigde waarden, helden van vroeger en nu en de grote namen krijgen -naar goede gewoonte- hun stek op de Main Stage. De Marquee focust op electronische muziek in al zijn dansbare vormen op donderdag en vrijdag. Op zaterdag en zondag wordt de programmatie daar met aanstormend talent, intieme(re) optredens en dance beats in de late uren ingevuld. In The Barn is het een fijn weerzien met bekende namen maar evengoed is het de plaats om de helden van morgen te ontdekken.

Nieuw op donderdag 4 juli zijn Airbourne en Netsky (live) op de Main Stage, Jessie Ware in de Marquee en Bloc Party en Sigur Rós in The Barn. Dat Volbeat en Green Day die dag op de Main Stage aantreden was reeds bekend gemaakt. Op vrijdag 5 juli vervoegen Two Door Cinema Club, The Script en Phoenix de eerder aangekondigde Kings of Leon en Blur op de Main Stage. C2C zorgt voor feest in de Marquee. En met Richard Hawley wordt de toon meteen goed gezet in The Barn. Voor zaterdag 6 juli was tot nog toe slechts één band gekend: Rammstein. Het programma wordt alvast aangevuld met Graveyard op de Main Stage, Disclosure in de Marquee en Django Django in The Barn. Depeche Mode en Editors zullen op zondag 7 juli Rock Werchter 2013 in grote stijl afsluiten. Maar voor het zo ver is, treden A Day To Remember, Band of Horses en Thirty Seconds to Mars op de Main Stage op. Nu al zeker voor de Marquee zijn Passenger en Asaf Avidan. Voor The Barn zijn Alt-J en Of Monsters and Men bevestigd.

Op www.rockwerchter.be staan alle tot nog toe aangekondigde namen voor de 39ste editie van het festival in een handig overzicht. De affiche van Rock Werchter 2013 wordt in de komende weken verder aangevuld. Stay tuned!


Release “Haxyl – Overdosed! EP” op 13-01-13!

Er is de afgelopen tijd met diverse partijen gesproken, onderhandeld en vooral veel uitgevoerd en we hadden het zo nu en dan al laten doorschijnen, maar bij deze kunnen we het officieel aankondigen:
Op Zondag 13 Januari 2013 zullen wij de Overdosed! EP van Haxyl uitgeven.

Het zal om een online release gaan, waarbij alle vier de tracks -MJ12, Overdosed, Surfeit en Freq Skank(Haxyl Remix)- gratis te downloaden zijn. Deze nummers zijn hieronder nu al als preview te checken..

Het project is een samenwerking van een groep fantastische mensen geworden:

  • Zonder muziek geen EP; maker van de nummers is de talentvolle, Belgische DJ/Producer Haxyl.
  • De mastering van het muziekwerk is gedaan door JOE-Music.
  • Bij de titeltrack is door het creatieve drietal van Overdosis een videoclip gemaakt.
  • Het spacende artwork is ontworpen door het Amerikaanse Adept Graphics
  • Wij, MuzikaleVibe, namen het initiatief, verzorgde de communicatie en leidde de uitvoering.

Houd op 13-12-13 onze website, facebook, twitter en soundcloud in de gaten!


Circus Takeover @ 013: Wobbelend tot in de late uurtjes!

Op zaterdag 3 november is het zo ver; het Britse Circus Records zal de Grote Zaal van 013 overnemen onder de noemer ‘Circus Takeover Holland”. Een scala aan artiesten van het eigen label zal van 21:00 tot bijna 4:00 elkaar om het uur afwisselen en Tilburg op z’n kop zetten. De aftrap is echter aan een Nederlandse artiest; voor het binnenkomende publiek worden de plaatjes door Trollface verzorgt, welk stokje de Belgische Point.Blank moeiteloos overneemt..

Hoewel deze sets ook erg lekker waren, is het tegen 11 uur tijd voor het echte werk met achtereenvolgend Brown & Gammon en Roksonix. twee prima sets, waarbij zowel voor als op de trappen flink gedanst en gesprongen wordt. Echt los gat het als FuntCase achter de ‘wheels of steel’ plaatsneemt; voor het podium is veelvuldig een moshpit te vinden dankzij de tracks met korte opbouw en flinke drops die de gemaskerde DJ de zaal in gooit.

Dat het genre dubstep volgens sommige beter vervangen kan worden voor brostep, zal het aanwezige publiek -013 is tot bovenaan de trap gevuld- niet deren, wanneer ook Cookie Monsta plaats heeft genomen op het podium. De harde, industriële en agressieve wobbels houden haast constant een pit aan, waardoor de tijd voorbij lijkt te vliegen. Dit brengt Circus Takeover namelijk alweer bij de laatste act; Doctor P. Een bloemlezing uit het bekende repertoire wordt voorgeschoteld in de vorm van nummers als Sweet Shop, Gargoyle, Tetris en Big Boss. Dat laatste is hij zeker, net als Krafty MC, welke de avond flink weet op te zwepen door de microfoon.

Het label bewijst terecht aan de top van de scene, zowel binnen als buiten de UK, te staan. Ook 013 blijkt een toffe locatie voor dergelijke ‘underground’ feestjes te zijn. Laten we hopen dat deze eerste Circuc Takeover niet meteen de laatste zal zijn. Overigens hebben we op de avond zelf via twitter een live-verslag gedaan, inclusief foto’s; deze kan je hier terugvinden. WobWob gas erop!


Editors laatste headliner Rock Werchter 2013!

Waar we eerder al wisten te melden dat de industriële metal van Rammstein, de Britse rockers van Blur en de punk van Green Day naar Belgische festival zullen komen als headliner, is nu ook de laatste hoofdact bekendgemaakt; Net als vorig jaar zullen The Editors als dagafsluiter op het hoofdpodium staan. Ditmaal zal de zondag en dus het gehele festival worden beëindigd met hits als Papillion, No Sound But The Wind en Smokers Outside The Hospital Doors.

Volgend jaar vindt het festival van 4 t/m 7 juli plaats bij het dorpje Werchter. Meer informatie over de voorverkoop en het laatste nieuws is op de website van Rock Werchter te vinden. Hieronder de video van de bevestiging van vandaag:

“More top names will follow; in short, more Rock Werchter 2013 soon!” aldus de organisatie. Onze eerdere gedachtes als The Killers en Muse lijken nu definitief van het lijstje te verdwijnen, aangezien deze acts het zeer waarschijnlijk alleen als headliner zullen doen. Zodra de nieuwe namen bekendgemaakt worden, houden we jullie op de hoogte!


Win 2x Album: Acoustic Dance Sessions!

Op vrijdag 5 oktober kwam ‘Acoustic Dance Sessions‘ uit. Naar aanleiding van Triggerfinger‘s versie van Lykki Li‘s I Follow Rivers was er het idee voor een geheel cover album; op deze plaat steken verschillende Nederlandse en Belgische artiesten versies van dance-nummers in een akoestisch jasje. De aftrap werd enkele weken geleden gedaan met de eerste single Firestarter, oorspronkelijk van The Prodigy, maar nu onder handen genomen door De Staat‘s Torre Florim.

Voor de verandering begint het album met een viertal bonustracks. Dit zijn akoestische covers, welke al eerder verschenen zijn als Milow zijn versie van Ayo Technology en Miss Montreal haar cover van de happy hardcore-track Wonderful Days.

Vervolgens begint het echte werk; Torre Florim covert Firestarter, waardoor het een sfeervol, grauw nummer wordt, geeft Wouter Hamel zijn eigen tintje aan 212 (oorspronkelijk van Azealia Banks), wordt Alexis Jordan‘s Happiness bewerkt door metalformatie Epica en leent Chris Hordijk zijn aangename stem perfect voor Jessie J haar wereldwijde hit Domino. Een extra notering is er voor Rigby, welke het repertoire van Swedish House Mafia in elkaar schuiven in een 2,5 minuut durende mash-up.

Hoewel het gros van de nummers in het gehoor liggen als bekende nummer 1 tracks, weten de artiesten ieder een eigen stempel en hun eigen kenmerkende geluid mee te geven. Knap is het dat daardoor een nieuw gevoel ontstaat en een lied haast ontleed wordt. Of het interessanter is dan eigen werk laten we in het midden; een vermakelijke warmhouder voor de fans is het wel.

Heeft dit je interesse gewekt en wil jij dit zelf eens aanhoren? Let dan nu goed op, wij geven namelijk 2 exemplaren van het album weg! Meedoen is erg simpel;

  • Twitter: volg @MuzikaleVibe en druk onder dit bericht op ‘tweeten’.

Of

  • Facebook: like /MuzikaleVibe en druk onder dit bericht op ‘vind ik leuk’.

Per tweet of like wordt jou naam in een document gezet. Deel je het bericht dus zowel op twitter als op facebook, maak je dubbel zoveel kans om één van de twee albums te winnen. Veel succes en plezier met deze actie. Zondag 21 oktober kiezen wij de winnaars uit.


Green Day derde headliner Rock Werchter en eerste act Pinkpop 2013!

Waar we eerder al wisten te melden dat de industriële metal van Rammstein en de Britse rockers van Blur naar het Belgische festival zullen komen als headliner, is nu ook een van onze overige geruchten uitgekomen; Green Day zal de donderdag van Rock Werchter 2013 afsluiten. Net als Rammstein stonden de Amerikaanse punkrockers in 2010 nog op de weide. In september kwam album Uno! uit, in november zal Dos uitkomen en Tre! staat voor januari op de planning. Of gedurende Werchter weer -zoals traditie is op de eerste festivaldag- een dance-act na de headliner zal komen, laat nog even op zich wachten.

Volgend jaar vindt het festival van 4 t/m 7 juli plaats bij het dorpje Werchter. Meer informatie over de voorverkoop en het laatste nieuws is op de website van Rock Werchter te vinden. Hieronder de video van de bevestiging van vandaag:

Ook Pinkpop 2013 heeft de band weten te strikken. Ondanks de berichtgeving over frontman Billie Armstrong zijn verslaving zal de band op zondag 16 juni het weekend afsluiten in Landgraaf. Pinkpop zal in 2013 niet tijdens het Pinksterweekend, maar van 14 t/m 16 juni plaatsvinden in het Limburgse Landgraaf. Meer informatie over de voorverkoop en het laatste nieuws is op de website van Pinkpop te vinden.

Om maar meteen wat andere gerelateerde nieuwtjes mee te delen: het gonst natuurlijk jaarlijks van de geruchten. De namen die wij als mogelijke kanshebbers voor de overige positie als headliner van Rock Werchter noemde, kunnen alsnog uitkomen. Onze gedachtes voor de laatste plek; Muse (een nieuw album en een bijbehorende tour) en The Killers (nieuw album). Deze twee namen stonden eerder ook al op de weide in België en zijn een graag geziene gast. Ook voor Pinkpop zijn deze acts zeker niet uit te sluiten. Mochten wij meer opvangen, hoor je het meteen. Eerder dan ons op de hoogte? Laat het ons gerust weten in de comments!


Blur tweede headliner Rock Werchter 2013!

Exact 2 weken geleden werd het nieuws de wereld in geholpen dat de Duitse industriële metal van Rammstein -naast een show op Fortarock XL, voor het eerst in het Goffertpark- de eerste headliner van Rock Werchter 2013 is. Vandaag kunnen we daar het vervolg op brengen; Blur zal namelijk de vrijdag in stijl afsluiten met hits als Parklife, Coffee And TV en natuurlijk Song 2. Het was alweer 1999 dat de Britse rockformatie voor het laatst op de Belgische festival te zien was.

Volgend jaar vindt het festival van 4 t/m 7 juli plaats bij het dorpje Werchter. Meer informatie over de voorverkoop en het laatste nieuws is op de website van Rock Werchter te vinden. Hieronder de video van de bevestiging van vandaag:

Om maar meteen wat andere gerelateerde nieuwtjes mee te delen: het gonst natuurlijk jaarlijks van de geruchten. De namen die wij 2 weken terug als mogelijke kanshebbers voor de overige posities als headliner van Rock Werchter noemde, kunnen alsnog uitkomen.Onze gedachtes; Muse (een nieuw album en een bijbehorende tour), Green Day (maarliefst drie nieuwe albums) en The Killers (nieuw album). Deze drie namen stonden eerder ook al op de weide in België en zijn een graag geziene gast. Mochten wij meer opvangen, hoor je het meteen. Eerder dan ons op de hoogte? Laat het ons gerust weten in de comments!


Rammstein eerste naam FortaRock XL & Rock Werchter 2013!

Hoewel er gisteren al een lijstje met tourdata voorbij kwam, is het bij deze officieel: de Duitse metal van Rammstein zal op diverse festivals te horen zijn. Naast festivals als Download (Waar gisteren ook Iron Maiden werd aangekondigd), Nova Rock, Southside, Hurricane, Impact, Rock on Volga en Greenfield, zitten er ook 2 andere interessante locaties tussen.

Op zaterdag 1 juni zullen Till Lindemann en consorten naar het Goffertpark afreizen, wat de nieuwe -waarschijnlijk eenmalige- locatie van FortaRock blijkt te zijn voor een XL versie. Een maand later, op zaterdag 7 juli, zal de freakshow op Rock Werchter landen, waar onderstaand promotiefilmpje bij hoort..

Om maar meteen wat andere gerelateerde nieuwtjes mee te delen: het gonst natuurlijk jaarlijks van de geruchten. De overige posities als headliner van Rock Werchter kunnen heel goed worden ingevuld door Muse (een nieuw album en een bijbehorende tour), Green Day (maarliefst drie nieuwe albums) en The Killers (nieuw album). Deze drie namen stonden eerder ook al op de weide in België en zijn een graag geziene gast. Mochten wij meer opvangen, hoor je het meteen. Eerder dan ons op de hoogte? Laat het ons gerust weten in de comments!


Suikerrock Dag 3: Sorry For Party Rocking!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 2 dagen -met daarop de meest rock-gerelateerde namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Nadat Luc van Acker een goed ontvangen thuiswedstrijd (met een integrale uitvoering van meest relevante album The Ship) speelde in Tienen, zijn het de Belgische collega’s van School is Cool die hier een vervolg aan geven. Naast de maatschappelijk verantwoorde bandnaam hebben zij nog meer op het CV staan, in 2010 werd namelijk de grote Rock Rally van Humo gewonnen. Sindsdien gaat het hard.

De vijfkoppige formatie maakt popachtige muziek met invloeden uit de baroque. Bij deze interessante stijl komen ook niet alledaagse instrumenten als viool, accordeon en glockenspiel om het hoekje kijken. Hierdoor maakt het live ook vermakelijk om naar te kijken, waarbij oude single New Kids In Town en recentere track Warpaint een overtuigende indruk achterlaten.

Welke Nederlander nog nooit naar ’T Hof Van Commerce is geweest, trekt na enkele nummers direct de vergelijking; dit is de Belgische variant van De Jeugd Van Tegenwoordig. Een geschiedenisles wijst men echter op het feit dat Flip Kowlier, Buyse en DJ 4T4 al een tijdje langer in het genre opereren.

Hoewel het dialect en de verzonnen woorden voor buitenstaanders erg moeilijk te volgen is, knikt het overgrote deel van het publiek rustig mee op de slimme beats van het trio. Het wordt wat toegankelijker als er een bewerkte cover van Tupac’s California Love voorbij komt, maar daar blijft het vandaag bij.

Een harde, stevige en vooral dansbare set van Arsenal is de ideale opwarmer voor een act als LMFAO. Hoewel de act normaal gesproken bestaat uit RedFoo en SkyBlu is alleen eerstgenoemde vandaag van de partij. De reden hierachter blijft vooralsnog een raadsel, maar dit blijkt al meerdere shows het geval te zijn. Dit doet niks af aan de missie op het podium; een feest bouwen.

De ‘band’ heeft het genre partyrock in het leven geroepen, wat zich op Suikerrock uit tot het meebrengen van een drummer en gitarist. Hoewel beide een korte solo aangewezen krijgen, ligt de focus puur op het vermaak dat sterk opgebouwd wordt. Opblaasbare zebra’s, strandballen, covers van David Guetta, The Black Eyed Peas, David Rush en eigen hits Party Rock Anthem (zelfs 2x) en Sexy And I Know It (uitgevoerd in de bekende speedo’s) komen voorbij. Tel hierbij de vele schaars geklede dansers, het grote confettikanon en de meerdere champagnedouches bij op en het nummer Sorry For Party Rocking is volledig eer aangedaan.

Door de vele attributen duurt de ombouw een tijdje, waarbij het al zichtbaar is dat het podium wordt aangekleed met vlaggetjes. Als het programma stipt aangeeft dat het tijd is, begeeft de Libanees-Britse zanger Mika zich op de planken. Het belooft een greatest hits-set te worden, blijkt als na opener Big Girl (You Are Beautifull) meteen andere kraker Relax, Take It Easy wordt ingezet.

Als de excentrieke en sympathieke zanger zijn colbert uittrekt verklapt het geschreeuw de doelgroep, waarbij het lijkt alsof de uitverkochte Grote Markt met 18.000 man spontaan ‘Gay For Mika’ is geworden. Dat de zanger zijn best doet voor ieder optreden komt naar voren hij hele zinnen in het Nederlands heeft vertaald. Met de danspasjes, vele interactie en sterke, hoge stem werkt de show zich naar de finale. Hierbij wordt het Franse Elle Me Dit uit volle borst meegezongen, begeeft de frontman zich tijdens Love Today langs het publiek en spuit een groot kanon confetti tijdens We Are Golden.

Het toegift bestaat uit nieuwe titeltrack The Origin Of Love -welk album in september uit zal komen- en bekendste nummer Grace Kelly, waarna geconcludeerd kan worden dat zowel fans als neutrale bezoekers getuige zijn geweest van de fantastisch verzorgde show van rasentertainer Mika.

Na het grote uitpakken van Mika is het een eenzame DJ die nog anderhalf uur voor het vermaak zorgt.  DJ TLP, ofwel Troubleman draait een scala aan hiphopklassiekers, welke hij afwisselt met de nodige rockhits. Er wordt nog gedanst, maar het is een mooie manier om de Grote Markt op de derde dag leeg te laten lopen.

De review van Dag 1, met oa Triggerfinger en ZZ Top kan je hier vinden!

De review van Dag 2, met oa Status Quo en Alice Cooper kan je hier vinden!


Suikerrock Dag 2: freakshow van de hoogste klasse!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 2 dagen -met daarop de meest rock-gerelateerde namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Uitgeslapen en opgefrist begint de tweede dag in België. Voor vandaag gaan we te voet op zoek naar een (van de vele) specialiteiten-restaurant, waar een lunch op het programma staat. Voordat deze gevonden wordt, lopen we nog een markt tegen het lijf. Ook hiervan zijn er een flink aantal in Brussel te vinden, welke uit veelal opgeruimde zolders en schuurtjes bestaan. Leuk om overheen te lopen én om de euro’s op zak te houden.

Naast bier, bonbons en wafels hebben ze bij restaurant Restobiéres de specialiteiten gecombineerd. Ideaal voor (wederom) een drankje en een hapje, waarbij laatstgenoemde ook weer veelvuldig wordt klaargemaakt in de alcoholhoudende drank. Feestjes, drank, lekker eten en een erg gemoedelijke sfeer; ze houden wel van het goede leven in Brussel.

Wat ontbreekt er nog aan dat rijtje? juist, muziek. Als we weer in Tienen aankomen staat Sweet Savage klaar om het hoofdpodium te betreden. Hoewel er in 1987 uit elkaar gegaan werd, treden de mannen vanaf 2008 weer regelmatig op. Ondanks de leeftijd brengt het kwartet een fris geluid dat hard weet te rocken, waarbij er met een Whiskey in the Jar-cover wordt afgesloten.

Vervolgens is het podium aan Channel Zero, welke een thuiswedstrijd mag spelen.  Het is de Belgische trots als het om metal gaat en de set is dan ook het stevigste wat deze editie Suikerrock te bieden heeft. Dit resulteerd in een zeer kleine pit op de kinderkopjes van de Grote Markt, maar het is pas echt feest als de band na nummer Help! het publiek uitnodigt om het podium te beklimmen voor de laatste track.

Een korte ombouw op het podium en de wissel van -de in zwart geklede- metalheads met de oudere gezichten ervoor maakt Tienen klaar voor de passage van Status Quo. De band bestaat al meer dan 45(!) jaar en heeft in die tijd al vaker met Suikerrock te maken gehad; onder andere in 2009 en 2003 stonden zij op de Grote Markt. Naast werk van het in 2011 verschenen ‘nieuwe’ album Quid Pro Quo komen er vanzelfsprekend ook genoeg hits als In The Army Now, Roll Over Lay Down en Whatever You Want voorbij, waarbij de snarenplukkers zich traditioneel op een rijtje van voor naar achter bewegen. Kleine probleempjes met het geluid en het vergeten van een titel van een nummer worden ruimschoots opgevangen door de ervaring, instrumentenbeheersing en passie en plezier waarmee The Quo de muziek brengt.

De afsluiter van dag 2 is het eerste Europese optreden van de nieuwe Alice Cooper-tour. Tijdens de ombouw wordt er een groot doek met Vincent Furnier’s hoofd voor het podium gehangen, welke na het gepraatte intro Vincent Prince en gedurende de eerste noten van The Black Widow naar beneden komt. Hiermee kan gelijk een set vol theatrale shockrock beginnen. Ook Cooper gaat al lang mee en draait deels op routine; toch blijven de meezingers als School’s Out, Poison en No More Mr. Nice Guy de perfecte nummers van dit rariteitenkabinet en worden nieuwe tracks van album Welcome 2 My Nightmare met open armen ontvangen. Hoewel de focus op de excentrieke frontman ligt, krijgen de -eveneens knap opgemaakte- bandleden de eer die zij verdienen. Vernieuwend is de show niet en echt shockrock is eerder onder glamrock te plaatsen, maar dat doet niks af aan de fantastische afsluiting van onze Suikerrock.

Ook vandaag zorgt De Afrekening nog voor de afterparty, waar de voetjes nogmaals van de vloer gaan.

De review van Dag 1, met oa Triggerfinger en ZZ Top kan je hier vinden!


Suikerrock Dag 1: Klassieke rock in de hete zon!

26, 27, 28 en 29 juli staat het Belgische plaatsje Tienen in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk.

Wij hebben het dit jaar iets anders aangepakt; we hebben de eerste 3 dagen -met daarop de meest interessante namen- van het festival gecheckt, maar hebben dit, dankzij Flanders Is A Festival, gecombineerd met een stedentripje in Brussel.

Na een vlot verlopen treinreis naar Brussel en een vlugge check-in bij het hotel (Suikerrock heeft namelijk geen camping) is het de stad die ontdekt kan gaan worden. Hiervoor beginnen we met een lunch in het Comics Café, waar een levensgroot beeld van stripfiguur Kuifje voor de deur waakt. Dankzij de hitte is het niet aantrekkelijk de drukte op te zoeken, waarvoor de kleine straatjes vol kroegen ideaal zijn. Onder het genot van een van de vele bier-varianten is het goed vertoeven in de binnenstad.

Van de vele smaken, maten en soorten bier in de stad, is de sprong naar de plastic bekers op het festivalterrein zo gemaakt. Midden in Tienen, op de Grote Markt, staat het hoofdpodium van het festival. Hiervoor is plaats voor ruim 18.000 muziekliefhebbers, welke zich op de eerste dag nog maar in kleine getallen laten zien. Of dit ligt aan het weer, het feit dat het nog donderdag is of de aantrekkingskracht van de klassieke rock programmering laten we in het midden.

De aftrap van dit jaar is aan de mannen van Mojostar. Hoewel de catchy gitaar riffjes worden ondersteund door wat cliché teksten past de ruige blues prima bij het weer. Dit stokje wordt dan ook rap overgenomen door Luke Morley (Thunder) en Peter Shoulder (Winterville), beter bekend als formatie The Union. De blues- en hardrock heeft een flinke laag Led Zeppelin meegekregen en valt wederom goed in de smaak bij het aanwezige publiek.

Het eerste hoogtepunt komt van de heren van Triggerfinger. Ruben Block en consorten geven zoals gewoonlijk alles bij het optreden en zetten -ondanks de standaard grappen en vaste interactie- een stevige set neer. Absolute toppunt is het einde, waarbij de bekende cover van Lykke Li‘s I Follow Rivers gespeeld wordt. Hierbij heeft drummer Mario Goossens zijn plek achter de kit ingeruild voor lepels, kopjes en glazen voor het speciale effect.

Headliner vandaag zijn de bebaarde, bebrilde en strak in pak gestoken mannen van ZZ Top. Ondanks -of misschien juist wel door- de 40 jaar lange ervaring voelt de show niet speciaal aan. Ingestudeerde pasjes en opmerkingen maken het voor de niet-fan een lange rit. Een statische en erg routine show, waar muzikaal niks op af te dingen is en die voor de liefhebber een vermakelijk geheel blijft, maar welke door de tijd ingehaald lijkt te zijn.

Terwijl DJ Dirk Stoop er nog een einde aan draait, loopt het plein vlot leeg. Het weer en de overgang van deze band naar plaatjesdraaier werkt niet optimaal. Ook wij begeven ons weer richting Brussel, alwaar wij ons bed opzoeken.


TalkingTuesday presents Bjorn Vantomme – Rockblog & Quindo!

Het is weer TalkingTuesday, dus we praten weer met iemand uit de muziekbranche. Organisaties, bandleden, radiomakers en webblogs komen allemaal voorbij. Deze week een een collega van Rockblog en tevens opperbelg Bjorn Vantomme.

Ik heet Bjorn Vantomme, 24 jaar en opvoeder van beroep. Naast mijn job besteed ik mijn vrije tijd voornamelijk aan muziek. Sinds 2008 maak ik deel uit van het Rockblog team. Ik verzorg daar voornamelijk de contacten met de Belgische podia. Daarnaast ben ik ook muziekredacteur bij Quindo, een online internetradio uit Kortrijk.

Bij Rockblog ben ik inmiddels één van de anciens geworden. Via via ben ik ook in het team gerold en zo mij opgewerkt tot een all around functie waarbij ik vaak nieuwtjes post tot ook het maken van reviews voor albums, concerten en festivals! Uniek aan deze –van origine- Nederlandse festivalwebsite dat we ook ons focus leggen op België en zijn buurlanden. Zo zijn we al te gast geweest als pers in oa Frankrijk en Duitsland.

Eind november 2011 stapte ik in een nieuw muziekproject. Op initiatief van Howest en Muziekcentrum Track* is er een nieuwe jongerenradio ontstaan in Kortrijk (West-Vlaanderen). Op vraag van een kameraad die ook al deel uitmaakte van dit project heb ik mij in dit avontuur gestort. Quindo is in feite een medialab waar jongeren aan de slag kunnen met allerlei media. De radio is de kern van het medialab maar daar aan gekoppeld is er ook plaats voor video, web, sociale media, fotografie,… Zelf maak ik deel uit van de muziekredactie met een vijftal andere personen. Mijn werk bestaat er uit vooral veel muziek beluisteren, playlisten maken, bands contacteren, … We zoeken het wereldwijde web af naar nieuwe muziek voordat ze eigenlijk een hype worden. Onze slogan luidt dan ook “Straffe radio voor jong Kortrijk”.

Een boeiende en drukke invulling dus van mijn vrije tijd. Allemaal vrijwillig maar je krijgt er wel leuke dingen voor terug natuurlijk!

Wie Bjorn’s werkzaamheden wil volgen kan de website van Rockblog checken (dat is sowieso geen slecht idee om regelmatig te doen!) en kan je Quindo ook online vinden. Zowel Rockblog als Quindo zijn ook via twitter te vinden overigens.


Rock Werchter Dag 4: Eenzaam hoogtepunt en funky afsluiting!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de vierde en tevens laatste dag van Rock Werchter, zondag 1 juli..

Dag 4, de allerlaatste dag van de 2012 editie van -een nu al fantastische- Rock Werchter. De temperaturen gaan weer omhoog en de zon laat zich weer veel zien, waar de bijbehorende ontblote lichamen veelal ook als aangenaam worden bestempeld. Naast de geweldige sfeer, het fijne eten, koude pintjes en een goeie organisatie zou je bijna vergeten dat er ook nog veel lekkere muziek gemaakt wordt.

Zo beginnen we vandaag met The Hickey Underworld op het hoofdpodium, Other Lives in de Marquee en Isbells in The Barn en worden deze door respectievelijk The Vaccines, Kitty/Daisy & Lewis en Anna Calvi opgevolgd. Absoluut geen slechte optredens, maar zeker ook niet de belangrijkste shows van het festival.  Interessanter wordt het als Dropkick Murphys vervolgens de weide voorziet van nummers die menig supporters ook uit het voetbalstadion zal kennen. Maar ook de simpele punkrock en een misplaatste cover van AC/DC‘s T.N.T. kunnen nog niet overtuigen.

Na de Zuid-Afrikaanse freakshow van Die Antwoord en de passage van Noel Gallagher’s High Flying Birds lijkt het dan alsnog raak; in The Barn wordt het warm, zelfs heet, als Ed Sheeran als enige niet-dj act in zijn uppie een waanzinnige set neerzet. De roodharige, 21-jarige Brit is de ideale schoonzoon. Slechts bewapend met een gitaar, loopstation, samplemachine en prachtige stem betovert hij niet alleen met hits Lego House en A-Team, maar ook met zijn reggae en hiphop-achtige covers van bijvoorbeeld een 50 Cent of inspiratiebron Nina Simone. Het absolute hoogtepunt van de laatste dag, maar -naar onze mening- stiekem ook van het gehele festival.

De jonge Amerikaanse hiphopper en vriend van de eerder verschenen Wiz Khalifa, Mac Miller genaamd, zet als tieneridool een set neer die waarschijnlijk alleen door de fans als goed bestempeld zal worden. Een vaartloze en veelal bij elkaar geschraapte show waarbij het geluid ook niet bevorderend werkte. Dit was wel beter bij Florence + The Machine op het hoofdpodium en de romantische man James Morrison in The Barn.

Het einde komt dan toch echt in zicht als Snow Patrol genoeg hits op het publiek afvuurt en een halve afvaardiging van PendulumKnife Party genaamd, hetzelfde doet met snoeiharde dubstep en drum ‘n bass-beats. Steve Aoki maakt het feestje in de Marquee compleet, Milow doet dat voor het thuispubliek in The Barn en de eer op het grote podium is dit jaar aan Red Hot Chili Peppers. Woord voor woord kunnen de liederen worden meegezongen, Chad Smith is een beest achter het drumstel, Flea speelt en slapt op zijn bas alsof z’n leven er vanaf hangt en Kiedis bewijst niet zozeer de beste zanger maar zeker een meer dan prima showman te zijn. Er worden sporadisch zelfs nog wat funky jamms uitgeperst, waar vooral de ritmesectie bewijst nog niet aan stoppen toe te zijn. Enige minpuntje is het ontbreken van Frusciante; vervanger Klinghoffer kan zeker gitaarspelen, maar geeft qua riffjes, solo’s en backing vocals toch een gevoel dat niet naar de Peppers neigt.

Rock Werchter kende de jaarlijkse hitte, maar ook regen. Hoogtepunten en tegenvallers. Rebelse Rock tot Intieme Indie en Duistere Dubstep. Grote namen en nieuwe talenten. Belgisch voedsel en koude pintjes. Een uitverkocht huis en drukke camping. Gemoedelijke bezoekers en goeie organisatie. Kortom; veel, maar dan ook echt weer veel gezelligheid op het ideale festivalweekend. See You Next Year! #RW13

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 2, met onder andere Jack White, Pearl Jam en Deadmau5 kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 3, met onder andere Editors, Incubus en Chase & Status kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 3: Een zegetocht het hart in!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de derde dag van Rock Werchter, zaterdag 30 juni..

Dag nummer 3 begint wat later en geeft dus de gelegenheid om uit te kunnen slapen, voor zover een festivalcamping daar de gelegenheid toe geeft. Bij aankomst op het festivalterrein speelt Belgische hiphopformatie ‘T Hof Van Commerce met zelfverzonnen woorden en doet het ons het meeste denken aan de zuidelijke variant van De Jeugd Van Tegenwoordig. Hoe divers het festival is, wordt wederom bewezen door de vlotte overgang naar de catchy rock van Black Box Revelation en de aanstekelijke hardrock van het Australische Wolfmother.

Na een herkenbare set van de oude mannen van Simple Minds in The Barn staat de britpop van Kasabian op het hoofdpodium, waar het nummer Fire de temperatuur letterlijk weer op laat laaien. Ideaal ook voor Mumford & Sons, welke ondanks de hits wat minder over lijken te komen op het publiek. Het weer luistert daarna naar de gebeden en laat het iets grauwer en donkerder worden, waardoor de langzame, op The Cure lijkende muziek van The xx beter uit de verf komt dan verwacht.

Het moment van de waarheid van Rock Werchter 2012 lijkt dan aangekomen. De boeking van Editors werd -na een fantastische show in 2008- onder luid gejuich ontvangen. Hoewel de band nergens een dergelijke populariteit kent als in België, bracht de plaats als headliner van de zaterdag bij sommige mensen echter enige twijfel. Al snel blijkt dit zeer onterecht, want de betoverende stem van Tom Smith onder de donkere hemel blijkt wederom een gouden combinatie. Een stevige set wordt geëindigd met het nodige geknal en vuurwerk en tijdens No Sound But The Wind spreekt de frontman de magische en memorabele woorden ‘This is now your song!’ Een zegetocht, rechtstreeks het hart in!

Tegelijkertijd sluit Incubus The Barn af met een set vol oude knallers, blaast Paul Kaklbrenner de Marquee met techno tot een einde en zorgt Chase & Status op het hoofdpodium voor een energieke afsluiting met live dubstep, grime, hiphop en garage. Voordat er weer de tent in wordt gedoken, drinken we -onder het genot van de gemoedelijke Belgische sfeer- nog een ‘pintje’ en maken we ons klaar voor de laatste dag; Red Hot Chili Peppers, Knife Party en Snow Patrol staan voor ons klaar.

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!

De review van Rock Werchter Dag 2, met onder andere Jack White, Pearl Jam en Deadmau5 kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 2: Rocken met een dance-twist!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de tweede dag van Rock Werchter, vrijdag 29 juni..

Na een kort nachtje staat er een nieuwe dag op het programma. De regen tikt met vlagen op de tent en de temperatuur is wat aangenamer dan gisteren. Maar goed ook, want na de opening met punkers X wordt het alsnog warm op het podium met een 3e Rock Werchter show van Mastodon. Een beetje vreemd is de overgang van het metal-gezelschap naar de hiphoppers van Wiz Khalifa. Desalniettemin wordt het feest dankzij nummers als Black And Yellow en No Sleep.

Als gezette frontvrouw Beth Ditto en consorten het podium betreden vliegen bekende nummers om de oren. Zowel eigen krakers als covers van bijvoorbeeld Pearl Jam -die later nog op moet treden- komen voorbij. Hierna staat er een legende op het podium; Jack White geeft een greatest hits set weg van solo-werk, nummers van The Raconteurs, tracks van The Dead Weather, de samenwerking met Danger Mouse, een cover van Dick Dale en natuurlijk bekendste werk van The White Stripes. Met een van de meest gecoverde nummers ooit, Seven Nation Army, komt ook dit sterke optreden tot zijn einde.

Voor de Belgen zal een van de fijnste optredens van de dag van dEUS komen. Wij verheugen ons meer op het optreden van Pearl Jam hierna op het Mainstage. Het optreden van Eddie Vedder en zijn wederom ijzersterke band klinkt al snel beter (kon dat nog? Ja dat kan dus nog!) dan 2 jaar eerder in België, aangezien de frontman bij rode wijn fles #1 al ontzettend goed bij stem is. Hij springt op het podium heen en weer, balanceert op de versterkers en rent van de linker kant van het publiek naar de rechterkant; de speelse, eigenwijze en fabuleuze Eddie heeft zijn ouderwetse mood zichtbaar te pakken en geniet net zo hard als het publiek voor hem. Na een cover van Public Image Ltd., eigen nummer Alive, Neil Young‘s Rockin’ In The Free World en afsluiter Yellow Ledbetter is ook het toegift geëindigd en de zegetocht voor vandaag geslaagd.

Alsof dit nog niet genoeg was voor vandaag worden er kubussen op het podium gehangen en neergezet en draait Deadmau5 er nog bijna 2 uur achteraan. De electro, house, minimal, techno, dance en vooral goed ontvangen dubstep wordt ondersteund door een visueel spektakel als beelden van ruimteschepen, aliens en videogames en ‘rockt’ zo dag 2 tot een geslaagd einde.

De review van Rock Werchter Dag 1, met onder andere Skrillex, The Cure en Amon Tobin kan je hier terugvinden!


Rock Werchter Dag 1: Zweten dankzij elektronische feestjes!

Wie het over het landschap van Belgische festivals heeft, zal in één adem de naam Rock Werchter laten vallen. Afgelopen weekend was het weer zover; bij het dorpje Werchter vond de 38e editie van het festival plaats. Ditmaal zorgen de kopstukken Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, The Cure en Editors voor een uitverkocht huis, zowel bij de dag- als bij de combitickets; 139.000 unieke bezoekers, waarvan er 60.625 op een van de vele campings verbleven. Nog een nieuwtje was de uitbreiding van het terrein met 1,5 ha en een derde podium, The Barn genaamd. Een terugblik op de eerste dag van Rock Werchter, donderdag 28 juni..

Na het parkeren van de auto en het opzetten van het tentje is de zon volledig doorgebroken. Het is dan ook geen overbodige luxe om al wachtend voor de grote entree -want een uitverkocht festival betekent tienduizenden polsbandjes om doen- een fles water bij te hebben. Het is hierdoor ook dat we de sets van Kraantje Pappie en All-American Rejects moeten missen en binnenvallen bij de niet speciale show van Within Temptation. Vervolgens vindt meteen het hoogtepunt van de eerste dag plaats: de DJ Amon Tobin laat met dikke breakbeats en filmische dubstep de Marquee trillen. Om het ook voor het oog aantrekkelijk te maken is de dj-booth omringd door vele kubussen, welke met videoprojecties en spacey 3D-beelden worden gevuld.

Terwijl Rise Against een prima set neerzet op het hoofdpodium, moeten de hiphop-fans van Cypress Hill ietsje langer wachten. Als de formatie wat later dan gepland het podium betreed blijkt ook het geluid nog eens tegen tegen te vallen, waar zelfs nummers Light It Up en Insane In The Brain niet veel meer aan kunnen verbeteren. Garbage speelt vervolgens in The Barn een reünie-set, Blink-182 weet ondanks de herkenbare nummers niet tot een hoogtepunt te komen en Netsky  is met een liveband en special guest Selah Sue -Welke vervolgens meteen door moet om in The Barn te spelen- de ware publiekstrekker in eigen land.

Het volgende hoogtepunt kom van de Britten van Elbow. Voor de 3e keer op het festival aanwezig lijkt het ieder jaar beter te worden en betoveren nummers Open Arms en het fluitje in Lippy Kids wederom de weide voor het hoofdpodium. Dit verbaast ook frontman Guy Garvey blijkbaar zo, waardoor tot tweemaal toe de tekst wordt vergeten. Klein smetje op een magnifiek optreden. Gedurende de headline-show van The Cure lijkt het wat minder druk te zijn. De band is een voorbeeld van ‘hate it or love it’ en het oogt hierdoor minder druk. Andere verklaring hiervoor kan het dance-geweld van Skream ft Sgt Pokes of de poppy indie van The Kooks zijn.

Er is maar een manier om een warme dag als vandaag op de juiste manier af te sluiten en dat is dansen en zweten op de elektronische feestjes op het hoofdpodium en in de Marquee. Op het grote podium staat Justice, maar de grote en ontzettend populaire dubstep-dj Skrillex weet met lazers, vuurkanonnen en heel veel beukende beats definitief de openingsdag knallend af te sluiten. Terug naar de tent, want morgen is er weer een dag met Jack White, Pearl Jam en Deadmau5!


MusicMonday presents Pearl Jam!

Een nieuwe maandag en dus ook MusicMonday. Nadenkend over de muziek van vandaag kwam er maar één duidelijke band naar voren, dit is de week van Pearl Jam. Op 26 en 27 juni, dinsdag en woensdag, staat de band in het nieuwe Ziggo Dome. Deze kende gisteren een officiële opening met Marco Borsato, maar voor het gevoel is de échte vuurdoop natuurlijk bij een uitverkochte show van Eddie Vedder en consorten.

De Amsterdamse zaal heeft plek voor ruim 17.000 bezoekers en zou geheel afgestemd zijn op de perfecte akoestiek. Wij zijn dus niet alleen erg benieuwd naar de show van Pearl Jam, maar ook naar de kwaliteit van het geluid. Alsof dit nog niet genoeg is, staat de band komend weekend ook nog op het Belgische Rock Werchter. De vrijdag zal met hits als Even Flow en Alive worden afgesloten en ook hier zijn wij bij. Overigens zullen wij daar achteraf ook een verslag van doen.

Vooralsnog valt er alvast te genieten van een gehele liveshow van de band, maar dan van eventjes geleden. In 1992 speelde de band een van de beste concerten ooit op Pinkpop in Landgraaf. Enjoy!